Uzasadnienie
M. K. (dalej także jako: "skarżący") – posiadający bezterminowe uprawnienie do kierowania pojazdem kategorii B, potwierdzone m.in. dokumentem prawa jazdy nr [...] wydanym przez Starostę P. w dniu 27 kwietnia 2006 r. – wnioskiem z dnia 15 października 2013 r. wystąpił do Prezydenta Miasta Gdańska o wydanie wtórnika prawa jazdy z powodu zmiany danych obejmujących adres zamieszkania.
Prezydent Miasta Gdańska (dalej również jako: "organ") w dniu 24 października 2013 r. wydał M. K. prawo jazdy nr [...] stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem kategorii B do dnia 24 października 2028 r. Dokument prawa jazdy został odebrany w dniu 4 listopada 2013 r.
W dniu 5 kwietnia 2023 r. M. K. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na czynność Prezydenta Miasta Gdańska w przedmiocie wpisania terminu ważności uprawnień do kierowania pojazdami w dokumencie prawa jazdy o nr [...].
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wymiana prawa jazdy z powodu zmiany adresu zameldowania jest obowiązkowa zgodnie z art. 95 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014 r., poz. 600 ze zm.), dalej powoływanej także jako u.k.p. Jednakże skrócenie ważności uprawnień do kierowania kategorii B w wyniku takiej wymiany jest – w ocenie skarżącego – nieuzasadnione. Skrócenie ważności uprawnień do kierowania kategorii B może powodować niepotrzebne koszty oraz utrudniać codzienne funkcjonowanie kierowcy dlatego taka praktyka jest nadużyciem władzy publicznej.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Gdańska wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności wskazał, że skarga skarżącego, na podstawie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.", powinna zostać odrzucona jako wniesiona z naruszeniem terminu, o którym w art. 53 § 2 p.p.s.a. W tym zakresie organ podniósł, że z uwagi na okoliczność, iż zaskarżona czynność jest czynnością materialno-techniczną, na organie administracji nie ciążył obowiązek pouczania skarżącego o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Obowiązek zamieszczenia pouczeń w tym zakresie dotyczy, zgodnie z art. 107 § 1 pkt 7 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, wyłącznie decyzji administracyjnych, która w zakresie zaskarżonej czynności wydania dokumentu prawa jazdy nie została wydana. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, a zatem skarga powinna zostać odrzucona.
Odnosząc się bezpośrednio do treści skargi organ podniósł, że należy uznać ją za niezasadną.
Uzasadniając w tym zakresie swoje stanowisko organ wskazał, że w wyniku weryfikacji akt kierowcy M. K. ustalono, że w dniu 19 listopada 1998 r. zostało wydane przez Urząd Rejonowy w P. prawo jazdy kategorii B, ważne bezterminowo, zgodnie ze świadectwem lekarskim znajdującym się w aktach z dnia 17 czerwca 1998 r. Następnie w związku ze zmianą adresu zamieszkania w dniu 27 kwietnia 2006 r. Starosta P. wydał M. K. prawo jazdy kategorii B, ważne bezterminowo. W dniu 15 października 2013 r. M. K. złożył w Urzędzie Miejskim w Gdańsku wniosek o wydanie wtórnika prawa jazdy kategorii B, z uwagi na zmianę adresu zamieszkania. W związku z powyższym w dniu 24 października 2013 r. został wydany wtórnik prawa jazdy kategorii B ważny do dnia 24 października 2028 r., tj. na okres 15 lat.
Przedmiotowy dokument został wydany na podstawie obowiązujących w dacie wykonania tej czynności materialno-technicznej przepisów prawa, tj. ustawy o kierujących pojazdami oraz rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2012 r., poz. 1005). W powołanym rozporządzeniu data ważności uprawnienia została zdefiniowana w § 9 ust. 3 pkt 10 jako: "data określona w orzeczeniu lekarskim dla przeprowadzenia ponownych badań lekarskich w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub 15 lat od daty wydania prawa jazdy w przypadku prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, B, B1, B+E i T oraz 5 lat od daty wydania prawa jazdy w przypadku prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E, jeżeli dla określonej kategorii prawa jazdy w orzeczeniu lekarskim nie ustalono tej daty lub orzeczenie zostało wydane bez określenia terminu ważności.
Obowiązujące wówczas przepisy dotyczące wydawania praw jazdy nie dawały organowi możliwości wydania tego dokumentu z oznaczeniem bezterminowej ważności uprawnienia, tak jak było w przypadku praw jazdy wydawanych na podstawie ustawy – Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 stycznia 2013 r.) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami, które odmiennie od obowiązujących w 2013 r. przepisów definiowały datę ważności uprawnienia jako datę określoną w orzeczeniu lekarskim w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub znak "-" jeżeli dla określonej kategorii prawa jazdy w orzeczeniu lekarskim nie ustalono tej daty lub orzeczenie wydane zostało z bezterminową datą ważności - § 7 ust. 2 pkt 10 wspomnianego powyżej rozporządzenia.
Zgodnie z obowiązującymi w dniu 24 października 2013 r. przepisami, organ administracji, wypełniając ich dyspozycje, wydał skarżącemu prawo jazdy na okres 15 lat, wpisując również ten termin w rubryce 11 prawa jazdy nr [...]. Zaskarżona czynność materialno-techniczna nie była spowodowana błędem, a wynikała z obowiązujących przepisów prawa, a zatem skarga jest bezzasadna i jako taka powinna podlegać oddaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 (decyzje i postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Wskazana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kategoria obejmuje zaskarżoną czynność. Wydanie prawa jazdy bowiem stanowi czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i na mocy tego przepisu badanie jej prawidłowości jest objęte kognicją sądów administracyjnych.
Stosownie do art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4-4b, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą, opinię, o której mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, lub odmowę wydania tych opinii albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że uwzględnienie skargi na czynność, o której mowa art. 3 § 2 pkt 4, p.p.s.a. następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd, że ich podjęcie nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest, czy organ administracji publicznej Prezydent Miasta Gdańska był uprawniony do wpisania w kolumnie 11 dokumentu prawa jazdy wydanego skarżącemu w 24 października 2013 r. terminu ważności uprawnień w kategorii B do 24 października 2028 r.
W związku z faktem, że zaskarżona skargą czynność została podjęta w 2013 r., natomiast skargę wniesiono w 2023 r., w pierwszej kolejności rozważenia wymagała kwestia zachowania terminu do wniesienia skargi. Opóźnienie we wniesieniu skargi niewątpliwie było bardzo znaczne. Przepis art. 53 § 2 p.p.s,a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Mimo znacznego, wieloletniego opóźnienia we wniesieniu skargi, Sąd uznał, że w sprawie zachodzą podstawy do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, a okoliczności sprawy uzasadniają przyjęcie skargi do rozpoznania. Skarżący nie został pouczony o możliwości wniesienia środka zaskarżenia. Oceniając, czy w niniejszej sprawie uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i czy zasadne jest rozpoznanie wniesionej skargi, Sąd wziął pod uwagę m.in. regulacje kwestii błędnego pouczenia strony o środku odwoławczym oraz wywołane przez czynność skutki.
Zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775), dalej powoływanej jako k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Praktyczne konsekwencje art. 112 k.p.a. na płaszczyźnie postępowania administracyjnego są takie, że w przypadku wniesienia spóźnionego odwołania lub zażalenia, które wpłynęło z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu, organ odwoławczy obowiązany jest rozpoznać bez potrzeby składania wniosku o przywrócenie terminu, które wiąże się z rygorami określonymi w art. 58 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 października 2017 r. II OSK 340/16). Brak pouczenia strony o środku odwoławczym jaki zachodzi w przypadku dokonania przez organ czynności przemawiał za przyjęciem skargi do rozpoznania.
Standardem w postępowaniu administracyjny jest pouczanie stron o środkach zaskarżenia. Wskazać także należy, że dokonana czynność została podjęta bez wniosku skarżącego, z wyłącznej inicjatywy organu. Brak pouczenia nie powinien w tej sytuacji wywoływać dla strony negatywnych konsekwencji. Sąd uwzględnił, że zaskarżona czynność dotyczy istotnych interesów skarżącego - uprawnień do kierowania pojazdami, a przez jej wydanie doszło do niezasadnego ograniczenia tych uprawnień. Także charakter dokumentu jakim jest prawo jazdy, które nie stanowi aktu przyznania uprawnienia lecz potwierdza jego istnienie, przemawiał za przyjęciem skargi do rozpoznania.
Sąd uwzględnił, że w sprawie nie zachodziły żadne okoliczności przemawiające za uznaniem, że dokonanie czynności mogło wywołać jakiekolwiek skutki, których zaistnienie, wraz z upływem znacznego okresu czasu, przemawiałoby za odstąpieniem od rozpoznania skargi. W istocie skutki czynności nastąpić mają bowiem dopiero w przyszłości, utrata uprawnień została przewidziana na 24 października 2028 r. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd nie uwzględnił zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku o odrzucenie skargi, jako wniesionej po terminie.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z pojazdu silnikowego i przyczepy lub naczepy jest wydane w kraju prawo jazdy. Z przepisu tego wynika zatem, że prawo jazdy jest dokumentem, który potwierdza uprawnienie do kierowania pojazdami określonej kategorii. Co do zasady, uprawnienie do kierowania pojazdem jest prawem podmiotowym przyznanym konkretnej osobie, upoważniającym do kierowania danego rodzaju pojazdem.
Stosownie do treści art. 18 ust. 1 u.k.p., osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem jest obowiązana zawiadomić starostę o utracie tego dokumentu, jego zniszczeniu w stopniu powodującym nieczytelność, a także o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim zawartych, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia. W myśl natomiast art. 18 ust. 2 pkt 2 u.k.p., na wniosek osoby uprawnionej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, starosta wydaje, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1 lub w art. 16 ust. 1 oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej nowy dokument pod warunkiem zwrotu dokumentu wymagającego zmiany danych.
Skarżący posiadał prawo jazdy kategorii B wydane w dniu 27 kwietnia 2006 r, ważne bezterminowo. W prawie jazdy w punkcie 8 wpisowi podlegał adres posiadacza prawa jazdy. Wpisany adres uległ zmianie.
Skarżący złożył wniosek przewidziany w art. 18 ust. 1 u.k.p., realizując wynikający z niego obowiązek powiadomienia o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych zawartych w prawie jazdy. Złożony przez skarżącego wniosek o wydanie dokumentu prawa jazdy w związku ze zmianą adresu zamieszkania nie obejmował swym zakresem zmiany posiadanych przez skarżącego uprawnień ważnych bezterminowo.
Zgodnie z procedurą określoną powyższym przepisem, organ powinien wydać osobie uprawnionej do kierowania pojazdami nowy dokument prawa jazdy z uaktualnionymi danymi objętymi zmianą. Nowowydany dokument, o jakim mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy, udostępniany osobie wnioskującej o jego wydanie z powodu zmiany stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim zawartych, powinien co do zasady, poza uzasadnioną wnioskiem zmianą powtarzać zapisy zawarte w dokumencie poprzednim. Regulacja art. 18 ust. 1 u.k.p. ma na celu zapewnienie aktualności danych ujętych w dokumencie i nie umożliwia ingerencji w charakter nabytego uprawnienia.
Stanowisko to wielokrotnie było prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym wskazano, że organ dokonując w oparciu o art. 18 ust. 2 ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami czynności materialno-technicznej wydania nowego prawa jazdy, może dokonać zmian wpisów w dokumencie jedynie w zakresie określonym treścią złożonego wniosku. Dokonywane przez organ w tym trybie wpisy w nowym dokumencie prawa jazdy nie mogą natomiast dotyczyć posiadanego przez wnioskodawcę uprawnienia do kierowania pojazdami. Ustalona ustawowo forma wymiany dokumentu o jakiej mowa w art. 18 u.k.p. potwierdza deklaratoryjny charakter czynności starosty. Przy wymianie prawa jazdy w celu dokonania wpisu o jakim mowa w art. 18 ust. 1 ustawy nie dochodzi do weryfikacji posiadanych przez wnioskodawcę uprawnień w zakresie kierowania pojazdami, ale jedynie do wymiany dokumentu w oparciu o kryteria ustawowo określone.
Treść przepisu art. 18 ustawy z 2011 r. u.k.p. nie daje podstaw do przyjęcia, że w ramach wymiany prawa jazdy w celu zmiany danych organ właściwy uzyskał kompetencję do weryfikacji posiadanych już przez wnioskodawcę uprawnień do kierowania pojazdami. Przyjęcie za poprawne stanowiska odmiennego doprowadziłoby do sytuacji, w której złożenie wniosku o wymianę dokumentu prawa jazdy z powodu zmiany danych, stwarzałoby podstawę do prowadzenia weryfikacji uprawnień nabytych bezterminowo. (por.: wyroki NSA z dnia 17 marca 2022 r. sygn. akt II GSK 98/22, z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2312/20, z dnia 21 października 2021 r. sygn. akt II GSK 1421/21, z dnia 10 listopada 2021 r. sygn. akt II GSK 2030/21, WSA w Poznaniu z dnia 13 września 2023 r. sygn. akt III SA/Po 343/23, WSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1777/21, WSA w Lublinie z dnia 29 stycznia 2019 r. sygn. akt III SA/Lu 53/18, WSA w Krakowie z dnia 13 września 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 572/19, WSA w Kielcach z dnia 26 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Ke 193/20, czy WSA w Gdańsku z dnia 3 grudnia 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 718/20).
Przytoczone orzecznictwo zostało wydane w sprawach, w których zastosowanie znajdowały przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami. Przepisy rozporządzenia rozróżniają pojęcia daty ważności prawa jazdy i daty ważności uprawnienia. Zgodnie z § 29 ust. 1 tego rozporządzenia w przypadku osób, które posiadały w dniu wejścia w życie ustawy uprawnienia do kierowania pojazdami, których data ważności nie była ograniczona orzeczeniem lekarskim lub psychologicznym, w pozycji "data ważności uprawnienia" umieszcza się symbol "-" jako informację, że dana kategoria prawa jazdy jest ważna bezterminowo.
Natomiast o "ważności prawa jazdy" stanowi ust. 2, według którego w przypadku osób, o których mowa w ust. 1, data ważności prawa jazdy, o której mowa w § 10 ust. 3 pkt 4 lit. a, nie może być dłuższa niż 15 lat.
Organ działając w niniejszej sprawie opierał się na przepisach poprzedniego rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami w sprawie wzorów dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, które przepisu takiego nie zawierało.
Okoliczność ta nie może jednak prowadzić do odmiennej oceny prawnej zakresu uprawnień organu wymieniającego dokument prawa jazdy.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że uzyskane przez skarżącego pierwotnie uprawnienia kategorii B miały charakter bezterminowy. Wynika to jednoznacznie z przedłożonej przez skarżącego kserokopii dokumentu prawa jazdy o numerze [...] wydanego w dniu 27 kwietnia 2006 r. W aktach administracyjnych brak jest dokumentów wskazujących na ograniczenie powyższych uprawnień skarżącego do kierowania pojazdami bezterminowo.
Wejście w życie ustawy o kierujących pojazdami, zmieniającej regulacje w zakresie terminów ważności uprawnień do kierowania pojazdami nie wpływało na zakres uprawnień nabytych bezterminowo pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy poprzez ich ograniczenie do okresu 15 lat. Ustawa o kierujących pojazdami nie wprowadziła zmiany uprawnień nabytych bezterminowo na uprawnienia terminowe. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.k.p., dokumenty praw jazdy według nowego wzoru mają ściśle określony termin ważności, ale nie tracą przez to bezterminowego charakteru uprawnienia do kierowania pojazdami nabytego przez osoby pod rządami poprzednich przepisów dotyczących nabywania takich uprawnień (por.: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2013 r. sygn. K 5/13, OTK-A 2013/9/137, wyroki WSA w Szczecinie z 23 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 897/13, WSA w Gdańsku z 14 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Gd 270/15). Osoby posiadające prawa jazdy w dniu wejścia w życie ustawy, mogły korzystać z nich zgodnie z zakresem nabytych poprzednio bezterminowych uprawnień.
Brak jest, w ocenie Sądu, podstaw do różnicowania sytuacji prawnej w zakresie nabytych uprawnień osób, które nabyły je poprzednio bezterminowo, przyjmując za podstawę tego zróżnicowania zmianę innych danych faktycznych podlegających wpisowi do dokumentu prawa jazdy. Przeciwna interpretacja prowadziły do sytuacji, w której osoba nie zmieniająca adresu zamieszkania zachowałaby uprawnienia bezterminowo, a osoba która dokonywała takiej zmiany utraciłaby uprawnienia bezterminowe na rzecz uprawnień terminowych - 15-letnich.
Nowowydany dokument, o jakim mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2 u.k.p., udostępniany osobie wnioskującej o jego wydanie z powodu zmiany stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim zawartych, powinien, poza uzasadnioną zmianą, powtarzać zapisy zawarte w dokumencie poprzednim. Dokonane zmiany nie mogą dotyczyć posiadanych już uprawnień do kierowania pojazdami. Utrata prawa jazdy, jak i jego wymiana nie jest bowiem tożsama z utratą uprawnień do kierowania pojazdami.
Przepisy rozporządzenia z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami określające wzory dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami nie mogły, w tej sytuacji, stanowić podstawy do zmiany zakresu uprawnień.
Wskazywany przez organ przepis § 9 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, zgodnie z którym data ważności uprawnienia – to data określona w orzeczeniu lekarskim dla przeprowadzenia ponownych badań lekarskich w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub 15 lat od daty wydania prawa jazdy w przypadku prawa jazdy kategorii B, należy interpretować jako przepis umożliwiający dokonanie wpisu określającego 15-letni czas uprawnień w odniesieniu do nowych uprawnień nabytych terminowo na podstawie nowej ustawy.
Powyższe oznacza, że Prezydent Miasta Gdańska, dokonując w nowym dokumencie prawa jazdy skarżącego wpisu daty ważności uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B zamiast dotychczasowego symbolu oznaczającego bezterminową ważność tego uprawnienia, niezasadnie umieścił datę 24 października 2028 r. Organ ograniczył prawo skarżącego do bezterminowego uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, bez podstaw faktycznych i prawnych.
Biorąc pod uwagę powyższe, z uwagi na naruszenie prawa materialnego - art. 18 w związku z art. 13 ust. 1 u.k.p., Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności.
Ponownie rozpatrując wniosek skarżącego o wydanie prawa jazdy organ winien uwzględnić na mocy art. 153 p.p.s.a. przyjętą przez Sąd wykładnię przepisów prawa.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.