Uzasadnienie
M. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Sądu Rejonowego G.-P. w G. [...] z dnia 19 marca 2012 r. sygn. akt [...]. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2012 r. Sąd ww. skargę odrzucił.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 października 2012 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek M. G. z dnia 12 sierpnia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie.
W dniu 17 grudnia 2012 r. - za pośrednictwem poczty elektronicznej - wpłynął sprzeciw do tego postanowienia.
Na podstawie zarządzenia z dnia 18 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych sprzeciwu przez jego podpisanie w ciągu 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 27 grudnia 2012 r.
Skarżący nie uzupełnił braków formalnych swojego sprzeciwu do postanowienia z dnia 29 października 2012 r.
W przesłanym drogą elektroniczną piśmie z dnia 29 grudnia 2012 r. skarżący stwierdził, że wszystkie jego pisma zostały wniesione do Sądu w sposób prawidłowy, wskazał przy tym na treść art. 65 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych to, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Niewątpliwie sprzeciw od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, zatem powinien spełniać wymagania określone w art. 47 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OZ 7/06, Centrala Baza Orzeczeń Sądu Administracyjnych, strona internetowa - orzeczenia. nsa.gov. pl).
W niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony za pośrednictwem poczty elektronicznej i zawierał kopię podpisu. Sąd podziela pogląd, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełni wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt I OZ 831/11, publikowany j.w.). Wyżej wymienionym zagadnieniem zajmował się również Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w sprawie o sygn. akt I OZ 1004/10, gdzie w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2011 r. stwierdził, że: "W p.p.s.a. brakuje norm będących normatywnym wzorcem postępowania dla czynności wniesienia pisma za pośrednictwem poczty elektronicznej. Z tego względu nie można uznać za skutecznie wniesionego pisma wysłanego pocztą elektroniczną." (opubl. LEX nr 741797).
Odnosząc do się z kolei do stanowiska strony, w którym odwołuje się do treści art. 65 § 3 p.p.s.a., należy zauważyć, że przepis ten wprowadza szczególny tryb doręczania pism procesowych przez sąd za pośrednictwem poczty elektronicznej, nie można go zatem stosować – jak sugeruje to skarżący – do trybu składania pism do sądu.
Sąd podkreśla jednocześnie, że art. 259 § 2 p.p.s.a. zawiera regulację szczególną w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. i przewiduje, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw.