Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lipca 2013 r. nr [...].
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez K. J. (dalej: "skarżąca"). Następnie - w związku z wnioskiem skarżącej - referendarz sądowy wydał postanowienie z dnia 19 lutego 2014 r. o przyznaniu skarżącej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata.
Pismem nadanym w dniu 24 lutego 2014 r. skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazując na zły stan zdrowia.
W dniu 26 lutego 2014 r. [...] Izba Adwokacka w G. poinformowała Sąd, że wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu.
W dniu 4 marca 2014 r. Sąd wezwał wyznaczonego pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez złożenia skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nadesłał skargę kasacyjną z odpisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Na wstępie należy stwierdzić, że postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest orzeczeniem formalnym i nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 589/09, LEX nr 552913). Nawet w przypadku prawomocnego odrzucenia skargi kasacyjnej skarżący ma prawo do wniesienia nowej skargi kasacyjnej, a także wniosku o przywrócenie terminu. Dlatego też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie stanowi przeszkody dla rozpatrzenia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 175 w przypadku skargi kasacyjnej obowiązuje tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że taką skargę – z pewnymi wyjątkami określonymi w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. - może sporządzić jedynie adwokat albo radca prawny. Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę nieuprawnioną skutkuje jej odrzuceniem.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Nadto, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.)
W rozpatrywanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wskazując na zły stan zdrowia. Podała, że do akt sprawy załączyła zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia psychicznego. W aktach administracyjnych znajduje się zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 24 kwietnia 2013 r. przez specjalistę psychiatrę, z którego wynika, że skarżąca od 1992 r. pozostaje pod stałą opieką psychiatryczną – choroba przewlekła, nie rokuje wyleczenia. W ocenie Sądu tego typu schorzenie nie powoduje automatycznie, że skarżąca nie ponosi winny w uchybieniu terminu. Jak wskazuje się w orzecznictwie, przewlekła choroba nie stanowi przeszkody dla zachowania terminu, dopiero nagłe nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, np. ostre pogorszenie stanu zdrowia, może przemawiać za uwzględnieniem takiego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 925/08, LEX nr 574927).
Ponadto skarżąca osobiście uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym; stosowała się do wezwań i pouczeń Sądu. Podsumowując można stwierdzić, że w zakresie powoływania się na chorobę psychiczną, skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.
Sąd zauważa jednak, że skarżąca nie miała prawa do sporządzenia skargi kasacyjnej samodzielnie i musiała korzystać z profesjonalnego pełnomocnika, który został jej przyznany. Z uwagi na sytuację finansową i majątkową skarżąca nie mogła korzystać z pełnomocnika z wyboru dlatego postanowieniem referendarza sadowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lutego 2014 r. został przyznany skarżącej pełnomocnik z urzędu. Należy zatem przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ustała najwcześniej w dniu 27 lutego 2014 r., gdyż dzień wcześniej zostało nadane pismo Dziekana [...] Izby Adwokackiej w G. informujące o wyznaczeniu adwokata w niniejszej sprawie (k. – 62 akt sprawy; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, LEX nr 1417337). Pełnomocnik substytucyjny zapoznał się z aktami sprawy w dniu 6 marca 2014 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu został uzupełniony przez nadesłanie skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika, stosownie do wezwania Sądu w wyznaczonym terminie.
W związku z powyższym Sąd uznał, że został uprawdopodobniony brak winny skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.