Uzasadnienie
W dniu 18 kwietnia 2017 r. (k.127) wydane zostało zarządzenie dotyczące poinformowania skarżącego P. Sz. o tym, że ani przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani przepisy innych ustaw nie dają podstawy do tego, by pani A. R. mogła być pełnomocnikiem skarżącego w sprawie z jego skargi na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia 9 sierpnia 2016 r.
Zarządzenie to zostało wykonane w dniu 19 kwietnia 2017 r. i doręczone skarżącemu w dniu 9 maja 2017 r.
Skarżący wniósł zażalenie na w/w zarządzenie podnosząc, że odmawia ono ustanowienia jego pełnomocnikiem A. R., której udzielił pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz w przypadkach wskazanych w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 tej ustawy. Ponadto, zgodnie z art. 198 ww. ustawy przepisy działu dotyczącego środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
W związku z powyższym należy wskazać, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie informacyjne.
Okoliczność ta oznacza, że wniesione przez skarżącego zażalenie na zarządzenie z dnia 18 kwietnia 2017 r. jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 194 § 1 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.