Uzasadnienie
Wnioskodawca w złożonym dnia 24.11.2016 r. (wpływ) na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy podał w rubryce 5. iż wnosi "przydzielenie adwokata z urzędu do napisania i podpisania i do złożenia skargi kasacyjnej do NSA w Warszawie na błędne postanowienie WSA w k Krakowie z dnia 20 stycznia 2016 r. Wnosi o zwolnienie z wpisu (...)"
Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisał w rubryce 6 tylko siebie. Określając swoją sytuację majątkową zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych, stałych dochodów. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest bezrobotnym inżynierem konstruktorem. Z pozostałych wyjaśnień wnioskodawcy wynika, że dom gdzie zamieszkuje jest zapisany na jego brata, podobnie jak i całe gospodarstwo. Wnioskodawca nie płaci czynszu, nie ponosi kosztów utrzymania i nie płaci za media. Nie leczy się i nie chodzi do lekarza. Nie ubezpiecza niczego. Nie ma żadnych zobowiązań ani stałych wydatków.
Wobec tego, że nie jest to pierwszy wniosek strony o przyznanie prawa pomocy więc opierając się na jego wcześniej składanych dodatkowych oświadczeniach okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że jest osobą samotną, od 20 lat bezrobotną. Jak powiada wegetuje i żyje bardzo ubogo. Podstawą jego wyżywienia ma być mleko od krowy brata. Nie ma żadnych wydatków. Prawie niczego nie kupuje.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Koresponduje bowiem z wcześniej składanym. Przy deklarowanym braku majątku i bieżących dochodów, konieczność wygospodarowania sum potrzebnych na opłacenie pełnomocnika z wyboru oraz uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej przekracza możliwości wnioskodawcy. W takiej zaś sytuacji udzielono wnioskodawcy żądanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.