Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 684/15, którym odrzucono skargę A. K. na zarządzenie Wójta Gminy B. z dnia 15 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w S. W dniu 24 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2016 r.
W dniu 3 kwietnia 2017 r. A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2016 r. (datowaną na 15 stycznia 2016 r.). Skarżący podał, że nie zgadza się ze stanowiskiem swojego pełnomocnika z urzędu co do braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Uważa, że adwokat działa na jego niekorzyść i przekracza własne uprawnienia, gdyż po to został przydzielony do pomocy stronie, aby składał w jego imieniu pisma procesowe. Wniósł zatem o przyjęcie przez Sąd skargi kasacyjnej "bez podpisu adwokata".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowanie wymogów formalnych.
W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 tego artykułu. Z kolei z art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast zgodnie z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w określonych sprawach.
Zatem z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach.
Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdził, że skargę kasacyjną sporządził osobiście skarżący, pomimo wcześniejszego pouczenia, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Nadto skarżącemu przydzielono do pomocy pełnomocnika z urzędu, który złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Skoro skarżący nie jest osobą uprawnioną do złożenia skargi kasacyjnej osobiście z pominięciem przymusu adwokacko - radcowskiego na podstawie przytoczonych wyżej przepisów, to tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem jest ona niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.