Uzasadnienie
W dniu 23 marca 2016 r. adwokat D. W. złożył w tut. Sądzie pismo zatytułowane "Wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy skarżącemu R. B.". We wniosku tym adwokat domaga się na podstawie art. 250 ppsa w związku z §21 i §18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając że opłaty te ni zostały zapłacone w całości lub w części.
Uzasadniając swoje starania adwokat podaje, że po wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego do roli pełnomocnika z urzędu dla strony - której przyznano prawo pomocy w takiej formie - przedsięwziął czynności celem skontaktowania się z klientem oraz zapoznania się za aktami sprawy. Wskazując na powyższe sprecyzował, że wyznaczony przezeń aplikant zapoznał się w czytelni tut. sadu z aktami sprawy i wykonał ich fotokopie. Następnie, adwokat nawiązał kontakt z klientem celem określenia jego oczekiwań i w konsekwencji tych wszystkich działań sporządził w dniu 8.01.2016 r. pismo przygotowawcze z wnioskiem o uwzględnienie skargi strony, które wniósł do tut. sądu w dniu 11.01.2016 r. Po zawiadomieniu o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 15.01.2016 r. przygotował się również do niej. W dniu 14.01.2016 r. doręczono mu jednak zarządzenie Dziekana ORA z którego wynikało, że w jego miejsce wyznaczono adwokata R. K. Z urzędu stwierdza się, że w wyroku z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt. III SA/Kr 1216/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokata R. K. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (k. 144).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Sprawa nie należy do oczywistych. Z jednej strony w przepisie art. 250 ppsa ustawodawca użył wyrażenia "wyznaczony adwokat" co sugeruje że chodzi o jednego. Również przepisy ust. 3 i 1 §2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wzmiankują o "adwokacie". Ponadto w orzecznictwie wypowiedziano pogląd, stosownie do którego przyznawanie ze środków publicznych wynagrodzenia dwóm pełnomocnikom ustanowionym z urzędu, którzy de facto podejmowali w sprawie te same działania oznacza nieuzasadnione i nadmierne obciążenie Skarbu Państwa (postanowienie NSA z 17.09.2012 r. sygn.. akt II FZ 727/12; postanowienia WSA w Poznaniu z 18.03.2013 r. sygn. akt. III SA/Po 786-787/12).
Z drugiej strony nie można tracić z pola widzenia, że w analogicznej sytuacji która miała miejsce w sprawie prowadzonej do sygn. akt. III SA/Kr 1272/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po wniesionym sprzeciwie od postanowienia referendarskiego przyznał adwokatowi wynagrodzenie wywodząc, że późniejsza zmiana pełnomocnika z urzędu, nie może skutkować pozbawieniem wcześniej działającego pełnomocnika wynagrodzenia za dokonane czynności procesowe. Okoliczności tamtego przypadku zostały przedstawione w "Informacji dotyczącej zagadnień problemowych w sprawach z zakresu prawa pomocy w roku 2014". Mając zaś na uwadze to wszystko i uznając za wartość względną jednolitość orzecznictwa przyjąć należy, że wniosek adwokata D. W. zasługuje na uwzględnienie. Rozstrzygnięcia wychodzące z tego samego sądu powinny być bowiem choć w pewnym stopniu przewidywalne dla zainteresowanych. O tym zaś, że rzeczony adwokat przedsięwziął przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji czynności przesądza złożone przezeń w dniu 11 stycznia 2016 r. pismo przygotowawcze z wnioskiem o uwzględnienie skargi strony (k. 122-124).
Okoliczność, że adwokat D. W. nie stawił się na rozprawie w dniu 15.01.2016 r. (k. 130) nie może stanowić zarzutu, skoro jak wynika z jego obecnych oświadczeń dzień wcześniej doręczono mu zarządzenie Dziekana ORA informujące, że w jego miejsce pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczono innego adwokata.
Przechodząc do meritum. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje od dnia 1 stycznia 2016 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje jednak, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§22).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 dotychczasowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat D. W. złożył takie oświadczenie.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 powoływanego rozporządzenia (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
W sprawie takiej jak niniejsza, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi 240 zł co wynika wprost z §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c) rozporządzenia. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.