Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 2 listopada 2012 r. przyznał K. J. prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla niej adwokata.
Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła J. M. pełnomocnikiem z urzędu dla K. J. Adwokat J. M. sporządziła pismo procesowe z dnia 14 stycznia 2013 r. precyzujące zarzuty skargi oraz reprezentowała skarżącą na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r. W piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. pełnomocnik zawarła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2014 r. ORA dokonała zmianę pełnomocnika skarżącej na M. Ż., której w wyroku z dnia 4 marca 2014 r. oraz na mocy postanowienia referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 14 sierpnia 2014 r. zostały przyznane stosowne koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r. adwokat J. M. złożyła wniosek o przyznanie jej kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone nawet w części.
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 12 września 2014 r. oddalił wniosek adwokat J. M., która wniosła sprzeciw od tego orzeczenia, wskazując dokonane czynności procesowe oraz podkreślając, że nie pokrywały się one z działaniami pełnomocnika, który reprezentował skarżącą po zmianie pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2014 r. poz. 635 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu, ponosi Skarb Państwa.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie adwokat J. M. działała jako pełnomocnik skarżącej z urzędu i sporządziła pismo procesowe z dnia 14 stycznia 2013 r. precyzujące zarzuty skargi oraz reprezentowała skarżącą na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r. Takie działania należy zakwalifikować jako udzielenie pomocy prawnej z urzędu, a adwokat J. M. w piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. pełnomocnik zawarła stosowny wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. W tych okolicznościach Sąd uznał, że późniejsza zmiana pełnomocnika z urzędu nie może skutkować pozbawieniem wcześniej działającego pełnomocnika wynagrodzenia za dokonane czynności procesowe przed Sądem I instancji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250 ppsa, a także art. 29 ust. 1 Prawa o adwokaturze oraz § 18 ust. ust. 1 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).