Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema córkami.
Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi 10 arowa działka rekreacyjna w miejscowości W. k/G. powiat W. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżąca oszacowała łącznie na kwotę ok. 689 zł wyjaśniając że składają się na nią świadczenia alimentacyjne i zasiłek rodzinny na dzieci.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ma na utrzymaniu dwoje uczących się dzieci. Sama jest zaś osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
W oparciu o dołączoną do skargi kopię powiadomienia o wysokości opłat za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego okolicznością znaną z urzędu postaje, że skarżącą obciąża z tego tytułu kwota 414,83 zł miesięcznie.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) a owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała". Zgodnie natomiast z art. 255 ppsa jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych.
Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji z deklarowanym przez nią stanem majątkowym, że strony nie będzie stać na ich poniesienia to może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Uzupełnione informacją o wysokości miesięcznych opłat za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego jest wystarczające do oceny sytuacji skarżącej i jej aktualnych możliwości płatniczych. Skarżąca nie należy do osób zamożnych w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem należy postrzegać osobę bezrobotną, wychowującą dwoje dzieci, utrzymującą rodzinę z niewielkich świadczeń alimentacyjnych i zasiłku rodzinnego. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakimi skarżąca rozporządza wystarczają zaledwie na opatrzenie najbardziej podstawowych potrzeby życia codziennego. Okoliczność, że do skarżącej należy ujawniony niewielki majątek w postaci wykazanej działki rekreacyjnej nie zmienia tego spojrzenia. Biorąc to pod uwagę udzielono skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.