Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącej na mocy postanowienia z dnia 21 stycznia 2011 r. adwokat (k.
- 23) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa A. L. (zarządzenie k. 33), po odrzuceniu przez Sąd skargi (postanowienie z dnia 15 lipca 2011 r. k.
- 36) w piśmie datowanym na dzień 9 sierpnia 2011 r. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz "kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, które nie zostały opłacone tak w całości jak i w części".
Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.).
Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi rodzaj czynności i wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 rozporządzenia.
Wskazując na powyższe zwrócenia uwagi wymaga, że w złożonym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu adwokat nie określił rodzaju czynności za którą domaga się od Skarbu Państwa wynagrodzenia poprzestając na enigmatycznej wzmiance, że chodzi mu o "pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie".
Z wyjaśnienia tej treści nie wynika jednak w sposób jednoznaczny na czym w istocie ów pomoc polegała. Jednocześnie akta sprawy nie dokumentują by adwokat podejmował jakiekolwiek czynności w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Nie można zaś tracić z pola widzenia, że wynagrodzenie ze środków budżetowych pozostających w dyspozycji sądu należy się adwokatowi ustanowionemu dla strony z urzędu nie za samo wyznaczenie go do roli pełnomocnika strony przez właściwy organ samorządu zawodowego lecz za faktyczne udzielenie stronie pomocy prawnej objawiające się podjętymi w sprawie czynnościami. Zestawienie przepisów ust. 3 i 1 §2 powołanego rozporządzenia wzmiankując o "czynnościach adwokata" nie postawia co do tego żadnych wątpliwości.
W związku z tym adwokat powinien więc wykazać, na czym w istocie polegało jego zaangażowanie. W realiach rozstrzyganego przypadku tego jednak brak. Adwokat nie skonkretyzował w sposób dostatecznie jasny za co domaga się wynagrodzenia. Biorąc zaś pod uwagę, że wniosek pochodzi od profesjonalisty trudniącego się zawodowo tego rodzaju czynnościami nie istniała możliwość nadania z urzędu złożonemu pismu adwokata treści, których był pozbawiony i nie było potrzeby wzywania go o złożenie dodatkowych wyjaśnień co do nieodzownych elementów uzasadnienia stanowiących przesłankę do przyjęcia, że adwokat swoją pracę wykonał.
Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji.