Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 listopada 2010r. K. W. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, gdyż skarżąca nie poprzedziła jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Pismem z dnia 10 grudnia 2010r. K. W. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 15 grudnia 2010r., a termin do usunięcia braków upływał w dniu 22 grudnia 2010r.
W dniu 27 grudnia 2010r. (data stempla pocztowego) skarżąca przesłała podpisany egzemplarz skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, skarga musi zawierać podpis strony albo podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wniesiona przez K. W. skarga nie była podpisana, a w związku z tym skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 22 grudnia 2010r. Natomiast skarżąca dopiero w dniu 27 grudnia 2010r. (data stempla pocztowego) nadała na poczcie podpisany egzemplarz skargi. A zatem w niniejszej sprawie skarżąca nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że niniejsza skarga i tak podlegałaby odrzuceniu, nawet gdyby skarżąca w/w brak formalny skargi uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przewiduje, że "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego".
Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżącej, które mogłoby być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym należy uznać, iż skarżąca nie poprzedziła swojej skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.