Uzasadnienie
Ustanowiony dla strony radca prawny wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w osobie mecenasa S. K. reprezentował stronę w postepowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji za co otrzymał stosowne wynagrodzenie (k.
89) następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną w treści której sformułował wniosek "o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ". Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani też w części (k. 104-108).
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. sygn. akt I OSK 2795/15 umorzył postępowanie kasacyjne wskutek cofnięcia skargi (k.140-141).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 §1 ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te od dnia 1 stycznia 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§22).
Zgodnie z §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie takie zostało złożone przez radcę prawnego.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c). Okoliczność, że wskutek cofnięcia skargi postępowanie kasacyjne zostało umorzone przez Naczelny Sąd Administracyjny jest prawnie nierelewantna. Nie przekreśla bowiem tego, że skarga kasacyjna została przez radcę prawnego sporządzona i wniesiona, co oznacza że udzielił on stronie pomocy prawnej a za tak wykonaną pracę może oczekiwać wynagrodzenia.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustaloną opłatę podwyższa się o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.