Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2015 r. WSA w Krakowie odrzucił zażalenie Z. Ś. na zarządzenie z dnia 27 czerwca 2014 o pozostawieniu pisma z dnia 8 kwietnia 2014 r. bez rozpoznania.
Pismem opatrzonym datą 8 kwietnia 2015 r. Z. Ś. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 19 lutego 2015 r.
Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. Z. Ś. został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Odpis powyższego zarządzenia skarżący odebrał 5 maja 2015 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Skarżący w dniu 7 maja 2015 r. wysłał pismo zatytułowane "Uzupełnianie braków dla Sądu" i opatrzone datą 6 maja 2015 r. Treść tego pisma zupełnie nie pokrywa się z treścią zażalenia opatrzonego datą 8 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zatem skarżący, oprócz egzemplarza zażalenia przeznaczonego dla sądu, jest zobowiązany dołączyć również odpisy zażalenia i załączników w liczbie odpowiadającej ilości stron postępowania. Brak odpowiedniej ilości odpisów zażalenia należy traktować jako brak formalny zażalenia, do uzupełnienia którego sąd wzywa skarżącego na podstawie art. 49 § 1 ppsa.
W niniejszej sprawie skarżący złożył tylko jeden egzemplarz zażalenia, a stroną postępowania sądowego jest również SKO. Skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego zażalenia w zakreślonym terminie, gdyż za takie uzupełnienie nie można uznać nadesłania pisma o treści zupełnie niepokrywającej się z zażaleniem opatrzonym datą 8 kwietnia 2015 r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że przedmiotowe zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 176 i art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 47 § 1 ppsa.