Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 września 2012 ustanowiono dla strony adwokata (k. 93, 116), którego Okręgowa Rada Adwokacką wyznaczyła w osobie mecenasa K. G. (k. 106). Wyznaczony adwokat podjął przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie czynności, za co otrzymał wynagrodzenie (k. 132). Po wydaniu zaś przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi strony sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 148-151). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt. I OSK 1576/13 wydanym na posiedzeniu niejawnym oddalił wniesioną skargę kasacyjną bez orzekaniu o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 162-164).
W dniu 19 września 2013 r. wpłynął do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek adwokat A. G. mieniącej się likwidatorem kancelarii adw. K. G. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie w imieniu strony skargi kasacyjnej. Rzeczona adwokat oświadczyła, że przedmiotowa pomoc prawna spełniona z urzędu nie została opłacona ani w części ani w całości. Wezwana przedstawiła kopię decyzji Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu jej zastępcą adwokata K. G. w związku z jego skreśleniem z listy adwokatów Izby Adwokackiej wobec podjęcia przez tego pracy w Prokuratorii Generalnej skarbu Państwa.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy przyjąć, że oświadczenie takiej zostało złożone.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że za czynności podjęte przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wyznaczony adwokat otrzymał już wynagrodzenie.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.