Uzasadnienie
Ustanowiony dla uczestniczki adwokat (k. 32), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa D. C. (k.
52) za czynności podjęte w postepowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji otrzymał stosowne wynagrodzenie (k. 94). Po doręczeniu skargi kasacyjnej skarżącego od wyroku tutejszego sądu sporządził w imieniu uczestniczki i wniósł w terminie (k. 144, k. 149) odpowiedź na tę skargę kasacyjną (k. 145 i n.). W sporządzonej odpowiedzi na skargę kasacyjną wyznaczony adwokat sformułował wniosek o przyznanie na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z podatkiem od towarów i usług (VAT) z uwagi na fakt, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części przez uczestniczkę postępowania (k. 146).
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt II OSK 1687/12 oddalił skargę kasacyjną bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy.
W dniu 13 lutego 2014 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo adwokata zatytułowane "Wniosek pełnomocnika z urzędu o wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego" w którym rzeczony domaga się zasądzenia na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego z urzędu, w związku z ich nieuiszczeniem przez B. C. ani w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy przyjąć, że zostało ono złożone przez adwokata.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Powołane rozporządzenie nie wskazuje co prawda expressis verbis, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę adwokatowi należy się jakiekolwiek wynagrodzenie lecz w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt. II FPS 4/12 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów stwierdził, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 ppsa jest pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu.
Zatem swym charakterem odpowiedź na skargę kasacyjną najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym przyjąć należy, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Skoro zaś w realiach niniejszej sprawy wyznaczony adwokat w ramach postępowania kasacyjnego sporządził dla uczestniczki i wniósł w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną, to należy mu się za to opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b), gdyż kwota ta odpowiada 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wyznaczony adwokat reprezentował uczestniczkę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie i za czynności podjęte w pierwszej instancji otrzymał już stosowne wynagrodzenie (k. 94).
Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.
Ustanowiony dla skarżącego adwokat (k. 21), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa R. Z. (k.
49) za czynności podjęte w postepowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji otrzymał stosowne wynagrodzenie (k. 94). Po wydanym przez sąd wyroku sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 126 i n.) formułując w niej także wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych w tym kosztów zastępstwa procesowego – kosztów udzielonej, nieopłaconej zarówno w całości jak i części pomocy prawnej według stawek przewidzianych, powiększonych o podatek VAT (k. 128). Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zapewnił stronie reprezentację (vide: odpis protokołu).
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt II OSK 1687/12 oddalił skargę kasacyjną bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można przyjąć, że zostało ono złożone przez adwokata.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje adwokatowi, opłata w wysokości 180 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. a) gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wyznaczony adwokat reprezentował skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie i za czynności podjęte w pierwszej instancji otrzymał już stosowne wynagrodzenie (k. 94).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.