Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2009r. znak: [...] orzekł o wymeldowaniu Z. K. z pobytu stałego z lokalu numer [...] przy ul. B w A na podstawie przepisów zawartych w treści ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
Z. K. odwołał się od tej decyzji.
Wojewoda postanowieniem z dnia 23 października 2009r., na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, stwierdził, że odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu i w związku z tym odwołanie pozostawia się bez rozpatrzenia.
Z. K. wniósł skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 796/10 uchylił zaskarżone postanowienie. Wyrok został doręczony skarżącemu do rąk pełnomocnika do doręczeń w dniu 22 kwietnia 2011r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że od orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym w sprawach obowiązków podatkowych.
Z. K. w dniu 4 maja 2011r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo bez nazwy opatrzone datą 5 maja 2011r., sporządzone osobiście. W piśmie tym, jako adresata wskazał Naczelny Sąd Administracyjny. Przywołując art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wskazał, że wnosi skargę kasacyjną. Podniósł, że domaga się "odrzucenia całkowitej decyzji Prezydenta Miasta jak i Wojewody."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 173 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).
Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 §1 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo, jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych; rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art.175 § 3 p.p.s.a.). Nie może, więc sporządzić skargi kasacyjnej strona, uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty w przepisie tym wymienione.
Skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (art.176 p.p.s.a.).
Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazany przepis wymienia trzy rodzaje przyczyn uzasadniających odrzucenie skargi kasacyjnej: wniesienie jej po upływie terminu, nie uzupełnienie braków w wyznaczonym terminie, niedopuszczalność skargi kasacyjnej (art. 178 p.p.s.a.).
Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. jest niedopuszczalną. Nie jest też możliwe uzupełnienie skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w tym przepisie.
Z uwagi na treść pisma Z. K. wniesionego w dniu 4 maja 2011 r. Sąd uznał, że jest to skarga kasacyjna od wyroku z dnia 24 marca 2011 r. sporządzona osobiście przez skarżącego, o czym świadczy widniejący pod skargą podpis. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, ponieważ została sporządzona przez skarżącego osobiście, przy czym skarżący nie wskazał, że jest osobą uprawnioną na podstawie art. 175 p.p.s.a. do jej sporządzenia.
Dlatego też, Sąd na podstawie wskazanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.