Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił, brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek i dochody podał, że nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych a źródłem jego utrzymania jest emerytura wynosząca 890 zł.
Uzasadniając swoje starania poprzestał na ogólnikowym odwołaniu się do nurtującej go sprawy administracyjnej.
Z uwagi na fakt, że oświadczenia skarżącego wzbudziły u orzekającego wątpliwości więc zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2011 r. wezwano skarżącego aby w terminie 30 dni od otrzymania wezwania złożył dodatkowe oświadczenia oraz przedłożył kopie wskazywanych dokumentów źródłowych. Rzeczą strony było:
- • wyjaśnienie w oparciu o jaki tytuł prawny skarżący zamieszkuje pod adresem "[...] – Kanada" (własność, najem, dzierżawa, leasing, użyczenie etc.)
- • jaka jest wysokość miesięcznych obciążeń skarżącego na czynsz, gaz, prąd, RTV, telefon i przedstawienie na tę okoliczność rachunków, faktur i pokwitowań z ostatniego miesiąca. Jeśli obciążenia te przekraczają wysokość ujawnionych przez skarżącego dochodów (890 PLN) wyjaśnienie z jakich środków pokrywa te należności. Jeśli skarżący posiada z tego tytułu zadłużenie, określenie jego wysokości i przedłożenie na tę okoliczność kopii stosownych pism,wezwań, monitów,
- • czy skarżący posiada w kraju bądź za granicą jakieś rachunki bankowe (oszczędnościowe, rozliczeniowe, do obsługi kart kredytowych etc.) a jeśli tak to przedłożenie wyciągów obrazujących historię dokonanych na nich operacji w okresie ostatnich trzech miesięcy. Jeśli skarżący nie posiada w kraju ani za granicą żadnych rachunków bankowych złożenie na tę okoliczność jednoznacznego pisemnego oświadczenia,
- • czy skarżący korzysta z systemu zabezpieczenia społecznego funkcjonującego a Kanadzie a jeśli tak to na jakich zasadach i na ile szacować można wysokość otrzymywanych przezeń tam świadczeń,
Zarządzenie nie zostało wykonane. Skarżący w odpowiedzi poprzestał na stwierdzeniu, że w Kanadzie obywatela obowiązuje tajemnica i ochrona danych osobowych.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 w związku z art. art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. ustanowienie adwoakta (art. 245 §3 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, przez który to stan należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Zgodnie z wolą ustawodawcy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o jej stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach (art. 252 ppsa). Dokładność owych danych stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący.
Przenosząc te uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie przedstawił w sposób przekonywujący swojej sytuacji a poprzez unikanie jednoznacznego wyjaśnienia kwestii najzupełniej podstawowych uniemożliwił dokonanie jednoznacznej oceny jakie tak naprawdę są jego prawdziwe możliwości płatnicze. Skoro jednak taka była decyzja strony, to sąd ani referendarz nie są zobowiązani do prowadzenia jakichkolwiek dochodzeń gdy przedstawione dane uniemożliwiają pełną ocenę sytuacji życiowej strony, albo gdy nie jest ona do końca jasna wobec uchylania się strony od złożenia stosownych wyjaśnień (por. postan. WSA w Gd. z14 listopada 2005 r. I SA/Gd 140/04). W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym przypomnieć też wypada, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan.
NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Wreszcie skarżący powinna sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawczyni (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05).
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 i art. 255 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).