Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 27 października 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 821/08

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2010 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nakazał przesłać pełnomocnikowi organu oraz uczestnikowi postępowania kserokopię zażalenia C. J. z dnia 20 lutego 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 821/08.

Pismem z dnia 2 sierpnia 2010 r. uczestnik postępowania J. J. wniósł bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego z dnia 22 lipca 2010r. Zarzucił w nim, że powyższe zarządzenie zostało wydane niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażąco narusza podstawowe prawa człowieka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje

Instytucja zażalenia została uregulowana w Rozdziale 2 Działu IV ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a.:

"Art. 194. § 1. Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. 8) odrzucenie zażalenia;
9. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. 10) ukaranie grzywną.

Z kolei art. 198 p.p.s.a. stanowi, że przepisy Działu IV stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Analiza treści art. 194 § 1 p.p.s.a. wskazuje, iż zażalenie jest środkiem odwoławczym, które przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz tych wymienionych w jego treści (pkt 1-10). Zażalenie wniesione na postanowienie, co do którego ustawa nie przewiduje takiej możliwości, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Jeżeli natomiast chodzi o zarządzenia przewodniczącego to ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że zażalenie przysługuje na:

1. – zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma strony bez rozpoznania, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie (art. 49 § 2 p.p.s.a.);
2. – zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 4 p.p.s.a.);
3. – zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 1 p.p.s.a.).

Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują więc możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego o doręczeniu stronom odpisu zażalenia. Obowiązek doręczenia stronom odpisu zażalenia wynika z art. 195 § 1 p.p.s.a., który jednak również nie przyznaje żadnej ze stron prawa do wniesienia zażalenia.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie uczestnika postępowania jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.