Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreśliła rubrykę 6.
Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, podała że ma 800 funtów oszczędności i zakupiony na kredyt komputer o wartości 620 funtów.
Swoje miesięczne dochody oszacowała na 292,4 funtów tj. w przeliczeniu ok. 1374,28 zł świadczenia z JSA jako osoba poszukująca pracy niezatrudniona.
Uzasadniając swoje starania odniosła się do okoliczności nurtującej ją sprawy. Podniosła, że obecnie poszukuje pracy za granicą gdzie przebywa. Uskarża się na problemy ze zdrowiem. Podaje że ma do spłaty kredyt za komputer 620 funtów, który spłaca w ratach po 50 funtów. Wskazuje że koszty związane z utrzymaniem mieszkania to ok. 300 funtów. Z poczynionych przez nią wzmianek wynika, że pieniądze te otrzymuje "z rządu". Koszty swojego leczenie wycenia na ok. 450 zł plus ok. 100 zł na lekarstwa. Ok. 20 funtów przeznacza na pralnie a na bilety ok. 40-60 funtów.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2) natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym polega na zwolnieniu tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt. 1 ppsa) zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ma miejsce we wszystkich tych przypadkach, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
Jednocześnie podnieść należy, że zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W sytuacji więc gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające. Tworzy w miarę spójny obraz sytuacji życiowej skarżącej. Nie przesądza jednak o zasadności składanego wniosku w całości. Jeśli bowiem skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym to przesłanką skuteczności jego wniosku powinno być wykazanie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sytuacja materialna skarżącej nie pozwala na poczynienie takich ustaleń. Przy wykazanych 800 funtach oszczędności konieczność opłacenia wpisu od skargi kasacyjnej nie przekracza jej możliwości. Skarżąca będzie również w stanie pokryć samodzielnie ewentualne dalsze koszty sądowe w sprawie.
Powyższe nie przekreśla starań skarżącej w całej rozciągłości. Godzi się bowiem powtórzyć, że zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją takiego stanu rzecz jest więc, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 ppsa in fine) o ile nie jest w stanie pokryć jego wynagrodzenia bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Realia niniejszej sprawy stwarzają podstawy do takich ustaleń. Chociaż bowiem skarżąca jest w stanie pokryć samodzielnie koszty sądowe w swojej sprawie to już opłacenie własnym sumptem pełnomocnika z wyboru przekracza jej możliwości finansowe. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, tej części jej wyjaśnień gdzie podaje, że póki co jest osobą poszukującą pracę, która zmuszona jest utrzymywać się ze środków pomocowych jakie otrzymuje za granicą. Trzeba również pamiętać, że ma do spłacenia dług za zakupiony komputer.
Mając to wszystko na uwadze udzielono więc skarżącej takiej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.