Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Wobec treści postanowienia skarżący złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest bezrobotny, podjęte przez niego poszukiwania zatrudnienia skutkują brakiem ofert pracy. Aktualnie jedynym źródłem jego utrzymania jest zatem zasiłek z pomocy społecznej w kwocie 238 zł netto. Skarżący podkreślił przy tym, że cierpi na przewlekłą chorobę. Koszty leczenia zamykają się miesięcznie kwotą rzędu 150 zł. Dodatkowe obciążenie jego budżetu stanowią wydatki związane z posiadanym mieszkaniem kwaterunkowym w postaci opłat za energię elektryczną w kwocie 60 zł miesięcznie, a także gaz w wysokości 30 zł miesięcznie. Ponadto częściowo pokrywa także wydatki związane z czynszem. Jego zadłużenie "w Administracji" wynosi ok. 7.000 zł.
Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest bezrobotny, poszukuje zatrudnienia. Aktualnie jedynym źródłem jego utrzymania jest zasiłek z pomocy społecznej w kwocie 238 zł netto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu skarżącego stanowią wydatki na leczenie, opłaty za energię elektryczną i gaz, w łącznej kwocie 240 zł. Ponadto skarżący częściowo pokrywa także wydatki związane z czynszem. Jego zadłużenie z tego tytułu wynosi ok. 7.000 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków wnioskodawcy, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
(MS)