Uzasadnienie
III SA/Łd 100/12
Pismem z dnia 17 stycznia 2012 r. T. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 15 marca 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata W. S. W dniu 21 marca 2012 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy i zwrócił się o wydanie z nich kopii. W dniu 26 marca 2012 r. pełnomocnik sformułował wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, przedkładając jednocześnie skargę.
Postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył w dniu 29 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 27 czerwca 2012 r., oddalił zażalenie.
Adwokat W. S. w pismach kierowanych do Sądu, tj. wniosku z dnia 26 marca 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz w zażaleniu na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 17 maja 2012 r. zwracał się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Wedle natomiast § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat W. S. obejmuje postępowanie przed sądem w pierwszej instancji oraz postępowanie zażaleniowe przed sądem w drugiej instancji.
Z tytułu reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji adwokatowi należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia. Z kolei za zastępstwo w drugiej instancji należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia za występowanie w postępowaniu zażaleniowym.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty ulegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego – adwokata W. S., stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i ust. 1 pkt 2 lit. d) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.