Uzasadnienie
III SA/Łd 1124/13
R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie o wymeldowanie.
Wyrokiem z 24 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
W dniu 7 maja 2014 r. uczestniczka postępowania – T. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację materialną, wskazując na fakt zadłużenia posiadanego mieszkania i prowadzonej egzekucji administracyjnej oraz fakt spłacania kredytu gotówkowego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem J. S. Jest właścicielką mieszkania o powierzchni 61,39 m2, nie posiada ponadto żadnych innych nieruchomości. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącej składa się emerytura skarżącej w wysokości 853,11 zł brutto oraz renta socjalna J.S. w wysokości ok. 600 zł brutto. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącej w wysokości ok. 1.450 zł brutto, a średniomiesięcznie na jednego członka rodziny ok. 700 zł brutto. Skarżąca, zgodnie z oświadczeniem, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona wnioskująca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż jedyne dochody w gospodarstwie domowym wnioskodawczyni zamykają się kwotą ok 1.450 zł brutto, co daje średniomiesięcznie na jednego członka gospodarstwa domowego ok. 700 zł brutto. Nie posiada ona żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych.
Z uzyskiwanych dochodów ponosi natomiast koszty bieżącego utrzymania, zakupu leków itp. Wnioskodawczyni, jak wynika z oświadczenia, ponosi ponadto koszty związane z obsługą kredytu gotówkowego, który – zgodnie ze swoim oświadczeniem – przeznaczyła zakup na sprzętów agd (pralki i lodówki), posiada zadłużenie w czynszu. Zamieszkuje wspólnie z synem, pobierającym rentę socjalną.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postepowania w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.