Uzasadnienie
III SA/Łd 1163/11
Pismem z dnia 7 listopada 2011 roku B. D. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W dalszej części uzasadnienia wniosku podnosił argumenty odnoszące się do merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną L. D. Jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi wynagrodzenie żony skarżącego w wysokości 3.500 zł. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 74 m2, nieruchomości rolnej o powierzchni 1,5 ha. Zgodnie z oświadczeniem, jest także właścicielem pojazdu marki A. (rok produkcji – 2004). Wskazał także na fakt regulowania rat kredytu mieszkaniowego w wysokości ok. 1.000 zł oraz ponoszenia kosztów bieżącego utrzymania, które wyliczył na ok. 2.000 zł.
W związku z powyższymi ustaleniami, mając na uwadze, że zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenie skarżącego o jego stanie majątkowym i rodzinnym było niepełne i nie zawierało wszystkich niezbędnych informacji referendarz wezwał skarżącego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do nadesłania w terminie 14 dni – pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy – dokumentów i informacji, które umożliwiłyby prawidłową ocenę zdolności płatniczych strony skarżącej.
Wobec braku odpowiedzi na powyższe wezwanie, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 marca 2012 r. odmówił skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz, wobec określenia przez skarżącego zakresu wniosku w formie opisowej jako wniosek o przyznanie "pomocy prawnej", mając na względzie, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nadesłano w terminie wyznaczonym w wezwaniu do opłacenia wpisu sądowego, przyjął w tym zakresie, że wniosek dotyczył przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 28 marca 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo B. D., z treści którego wynikało, iż wnosi on "sprzeciw w części od postanowienia w sprawie odmowy udzielenia pomocy prawnej".
Przedmiotowe pismo, zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy, potraktowane zostało jako wniosek o przyznanie adwokata z urzędu i skierowane do rozpoznania przez referendarza sądowego.
W tym stanie faktycznym, referendarz sądowy rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi niezbędną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący jest osobą bezrobotną, a jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę jego żony w kwocie 3.500 zł. Należy przy tym mieć na uwadze, że skarżący wraz z żoną z powyższego dochodu pokrywają koszty bieżącego utrzymania oraz koszty zaciągniętego wcześniej kredytu hipotecznego, którego rata wynosi ok. 1.000 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, oszczędności.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.