Uzasadnienie
III SA/Łd 1163/11
Postanowieniem z dnia 3 października 2012 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 1163/11, Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał adwokatowi M. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu B. D. w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W końcowej części sentencji postanowienia określono błędnie podmiot, któremu przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej poprzez użycie sformułowania "nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi J. K.", zamiast prawidłowo "nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi M. B.".
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Powyższy przepis dopuszcza możliwość poprawienia jedynie tych ujawnionych w orzeczeniu usterek, które nie prowadzą do zmiany treści rozstrzygnięcia. Sprostowaniu podlegają jedynie takie niedokładności, które mają charakter oczywisty, innymi słowy niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Stwierdzenie tego rodzaju wadliwości może wynikać między innymi z porównania ich z innymi niezaprzeczalnymi okolicznościami (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).
W wydanym w niniejszej sprawie postanowieniu z dnia 3 października 2012 roku przyznającemu adwokatowi M. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu B. D. w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej omyłkowo użyto sformułowania "nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi J. K.", zamiast prawidłowo "nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi M. B.".
Wobec powyższego błędne oznaczenie imienia i nazwiska w części sentencji, wobec prawidłowego ich wskazania w komparycji, początkowej części sentencji i w uzasadnieniu, stanowiło bez wątpienia oczywistą omyłkę pisarską, która winna być sprostowana.
Wobec powyższego, w oparciu o przepis art. 258 § 1 i art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.