Uzasadnienie
III SA/Łd 1163/11
Pismem z dnia 7 listopada 2011 roku B. D. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. W toku prowadzonego postępowania skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2012 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku B. D., przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi, pismem z dnia 16 kwietnia 2012 r. delegowała do zastępstwa procesowego skarżącego w niniejszej sprawie adwokata M. B. Pełnomocnik reprezentował skarżącego na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, m.in. przedkładając pisma procesowe w sprawie, uczestnicząc w rozprawie przed tutejszym Sądem, składając wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku.
Następnie w dniu 22 listopada 2012 r. skarżący B. D. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, precyzując, iż wnosi o ustanowienie radcy prawnego.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W niniejszej sprawie skarżącemu prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 kwietnia 2012 r. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, co zgodne było z żądaniem zgłoszonym przez skarżącego.
Nie budzi przy tym także wątpliwości okoliczność, iż powyższe postanowienie stanowiło podstawę do zwrócenia się przez Sąd do Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi o wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) dla B. D. w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z treścią art. 244 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustanowienie adwokata (...) w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.
Pismem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi jako pełnomocnika wyznaczyła adwokata w osobie M. B. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą oraz podjęcie przez niego czynności w sprawie stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 kwietnia 2012 r. w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Oznacza to zatem, iż w powyższej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu, niezależnie od tego czy będzie to adwokat czy radca prawny. Przyznane bowiem skarżącemu prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Wskazać w tym zakresie należy na pogląd wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., (sygn. akt II OZ 262/05) oraz z dnia 21 marca 2006 r. (sygn. akt II FZ 207/06), w którym Sąd jednoznacznie stwierdził, że w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego profesjonalnego pełnomocnika. Nie ma przy tym żadnego znaczenia fakt nie udzielenia przez skarżącego pełnomocnictwa adwokatowi z urzędu.
Przypomnieć bowiem należy raz jeszcze, że zgodnie z art. 244 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustanowienie adwokata (...) w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.
W tym stanie rzeczy, wobec ustalenia, iż postanowienie referendarza sądowego z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie przyznania B. D. prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata zostało skonsumowane, uznać należało, iż zawarte we wniosku skarżącego żądanie ustanowienia nowego pełnomocnika jest bezprzedmiotowe.
Tym samym uznać należy, że po przyznaniu prawa pomocy w żądanym zakresie – ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, nie jest możliwe ponowne przyznanie tego prawa w tym samym zakresie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku skarżący domagał się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż wcześniej przyznany.
Z tego względu postępowanie wywołane wnioskiem B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 ww. przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.