Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. P. i K. P. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T.w przedmiocie odmowy rozpatrzenia zażalenia.
Postanowieniami z dnia 25 lutego 2014 r. przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
W dniu 20 marca 2014 r. oraz w dniu 22 kwietnia 2014 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik - adw. B. O. zapoznał się z aktami sprawy i zwrócił się o wydanie z nich kopii. W odpowiedzi na zarządzenie, pismem z dnia 24 kwietnia 2014 r. pełnomocnik sprecyzował żądanie skarżących.
W dniu 18 grudnia 2014 r. adw. B. O. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu skarżącym oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r. referendarz sądowy oddalił powyższy wniosek.
W sprzeciwie pełnomocnik podniósł, że podjął czynności mające na celu przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Wskazał, że sporządził pismo z dnia 24 kwietnia 2014 r. ustosunkowujące się do żądania Sądu. Pełnomocnik wyjaśnił, że wbrew stanowisku referendarza, nie ma obowiązku wskazywania podstawy prawnej wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści art. 205 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. W stosunku do adwokatów stosowne unormowania zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Na wstępie zaznaczyć należy, że pełnomocnik z urzędu ustanowiony został po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Zatem w rozpoznawanej sprawie ewentualną podstawę do przyznania wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu stanowić będzie § 18 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia
Stosownie do treści powołanego przepisu stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji:
- a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
- d) w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik z urzędu nie podjął żadnej z czynności procesowych, wymienionych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d cytowanego rozporządzenia. Powyższy przepis nie przewiduje możliwości przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na etapie postępowania międzyinstancyjnego, tak jak w rozpoznawanej sprawie – po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi - z tytułu przejrzenia akt i sformułowania pisma procesowego w odpowiedzi na zarządzenie, a wyłącznie takich czynności dokonał adwokat B. O.. Pełnomocnik z urzędu nie podjął bowiem żadnej z czynności procesowych, wymienionych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.
Dodatkowo zauważyć należy, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie wskazane art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (por. post. NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04; post. NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 341/08, publ. Baza orzeczeń CBOIS). Jednocześnie podkreślenia wymaga, że Sąd zasądzając opłaty bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. II OZ 212/12).
Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
e.o.