Uzasadnienie
J. P. i K. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. informujące o odmowie rozpatrzenia zażalenia. Uzasadniając skargę podnieśli, że wniesione przez nich zażalenie z dnia 20 listopada 2013 r., uzupełnione pismami z dnia 28 listopada 2013 r. i 2 grudnia 2013 r. dotyczyło antykonstytucyjnego działania Burmistrza [...]. W ocenie skarżących Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie reagując na łamanie prawa administracyjnego i konstytucyjnego w jednostkach samorządowych, "zmusza ich do uległości na istniejące nieprawidłowości poprzez kierowanie ich do sądów powszechnych". Tymczasem Sądy w O. i w P. działają przewlekle i są zdaniem skarżących zorganizowane z Burmistrzem i Radą Miejską w fałszowaniu historii.
Skarżący stwierdzili, że nierozpatrzenie wniesionego zażalenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. jest niekorzystne dla praworządności i niezgodne z art. 2, art. 7, art. 61 Konstytucji RP oraz z art. 2 k.p.a.
Jak wynika z załączonych przez organ dokumentów, zażalenie z dnia 20 listopada 2013 r. dotyczyło odpowiedzi Burmistrza [...] na wniosek skarżących o udokumentowanie i sprostowanie treści zawartych w albumie "O" i [...] w dawnej fotografii", wydanym w 2011 r.
Dodatkowo skarżący zarzucali Burmistrzowi [...] nieprawidłowy zarząd mieniem komunalnym, w tym doprowadzenie do ruiny jednej z kamienic oraz utrzymywanie pustostanów.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. pismem z dnia 10 grudnia 2013 r. udzieliło skarżącym odpowiedzi, w której poinformowało, że nie ma umocowania do zajęcia stanowiska w kwestiach podnoszonych przez skarżących, gdyż ich wystąpienia nie dotyczą konkretnych aktów administracyjnych i nie dotyczą spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, w rozumieniu K.p.a. czy Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uznało skargę za bezzasadną. Uzasadniając Kolegium podniosło, że mając na uwadze treść wniesionego zażalenia, jak również zakres zawartych w nim żądań, poinformowało skarżących, że nie jest umocowane do zajęcia stanowiska w podniesionych przez nich pismach. Jednocześnie wskazało skarżącym organy właściwe do rozpatrzenia składanych przez nich wniosków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie z treści wniesionej przez skarżących skargi wynika, że dotyczy ona pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., odmawiającego rozpatrzenia wniesionego przez nich zażalenia, przez co nie reaguje ono na łamanie prawa administracyjnego i konstytucyjnego przez Burmistrza [...]. Jak wynika załączonych dokumentów, zarzucone organowi jednostki samorządu terytorialnego naruszenia prawa polegały na podaniu i rozpowszechnianiu nieprawdziwych informacji zawartych w albumie "O" i [...] w dawnej fotografii", wydanym w roku 2011 oraz na nieprawidłowych działaniach odnośnie gminnego zasobu nieruchomości, a w szczególności nieruchomości położonej w O. przy ul. [...]. Ponadto skarżący zarzucają nieuzasadnione utrzymywanie pustostanów lokali znajdujących się w zasobie gminy utrudniając w ten sposób zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych obywateli.
Odnosząc się do zarzutu rozpowszechniania przez Burmistrza O. nieprawdziwych, zdaniem skarżących danych zawartych w albumie "O" i [...] w dawnej fotografii" Sąd stwierdza, że kwestia ta nie podlega kognicji sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W przypadku gdy w ocenie skarżących zawarte w powołanym wydawnictwie dane są nieprawdziwe i godzą w dobre imię osób zasłużonych dla O., to mogą oni dochodzić ich sprostowania w postępowaniach przed sądem powszechnym, a nie administracyjnym.
Natomiast co do podniesionej kwestii nieprawidłowego gospodarowania zasobem nieruchomości gminy należy wskazać, że prawo do składania skarg w interesie publicznym, własnym lub innej osoby na działalność podmiotów wykonujących zadania z zakresu administracji publicznej wyrażone zostało w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która nie regulując szczegółowo tej kwestii odsyła do przepisów ustawowych, w tym przypadku przepisów działu VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267)- dalej: k.p.a. Stosownie do treści art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Celem rozpatrzenia nie jest rozstrzygnięcie konkretnej sprawy, a jedynie zwrócenie uwagi na błędy i uchybienia powstałe po stronie danego organu.
Organy właściwe do rozpatrzenia tej skargi określa przepisy art. 229 i art. 230 k.p.a. W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia skargi na nienależyte wykonywanie działań przez Burmistrza O., stosownie do treści art. 229 pkt 3 k.p.a. będzie Rada Miejska w O., o czym skarżący prawidłowo zostali poinformowani w piśmie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Ponadto podkreślenia wymaga, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.(por. postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r., I OSK 318/13; postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2012 r., I OSK 2568/12 – www.cbois.nsa.gov.pl).
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
k.p.