Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 października 2017r., sygn. akt III SA/Łd 589/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu zażalenia K. K. z dnia 29 września 2017r. na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2017r., uchylił pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2017r., sygn. akt III SA/Łd 589/17 i zasądził od Rektora Politechniki Ł. na rzecz skarżącego – K. K. kwotę 1 037 zł złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 października 2017r.
W dniu 2 listopada 2017r. pełnomocnik skarżącego działając w oparciu o treść art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 października 2017r., sygn. akt III SA/Łd 589/17 poprzez zamieszczenie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego, zgodnie z wnioskiem zawartym w pkt 2 zażalenia z dnia 29 września 2017r. na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do treści art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania może nastąpić poprzez zgłoszenie wniosku przez stronę, pod warunkiem, że orzeczenie o kosztach nie znalazło się w wyroku. Jednak w przypadku gdy sąd zamieści w wyroku dodatkowe orzeczenie odnośnie zwrotu kosztów postępowania, to weryfikacja tego orzeczenia będzie możliwa wyłącznie w drodze zażalenia, jeżeli strona nie składa skargi kasacyjnej (art. 194 § 1 pkt 9 i art. 227 § 1 p.p.s.a.), a nie wniosku o uzupełnienie wyroku (wniosek a contrario z art. 157 § 1 p.p.s.a.).
W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Według tej zasady, każdą stronę obciążają poniesione przez nią koszty postępowania związane z jej udziałem w postępowaniu bez prawa domagania się zwrotu tych kosztów od innej strony. Odnosi się ona zarówno do postępowania przed sądem pierwszej instancji, jak i postępowania przed sądem drugiej instancji. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami zostały ściśle unormowane w art. 200, 201, 203 i 204 p.p.s.a., poprzez związanie orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami z tym, jakim orzeczeniem kończy się postępowanie sądowe. Z kolei art. 209 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami.
Zgodnie z art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Sąd, co do zasady nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie. W szczególności brak jest takiej możliwości w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak jest natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (dział V, rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącego się na skutek zażalenia.
Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą zaś być interpretowane w sposób rozszerzający (por. m.in. postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2011r., sygn. akt II GZ 13/11, z dnia 8 listopada 2010r., sygn. akt I FZ 286/10, z dnia 30 stycznia 2004r., sygn. akt FZ 504/04, niepublik.; postanowienia NSA z dnia 29 lipca 2005r., sygn. akt I FZ 367-372/05, niepublik.; także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamcze s. 527).
Oznacza to, że brak jest podstaw do zmieszczenia orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a., w szczególności w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 209 w zw. z art. 157 § 1 i art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
B.K.