Uzasadnienie
J. W. i T. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postanowienia egzekucyjnego.
Postanowieniami z dnia 13 października 2016 roku starszy referendarz sądowy w WSA w Łodzi odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy.
W sprzeciwie od powyższych postanowień skarżący wnieśli o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi od rozpatrywania ich spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 20 § 1 P.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Natomiast przepis art. 20 § 4 P.p.s.a. stanowi, że wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Zgłoszony w sprzeciwie wniosek o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest bez wątpienia wnioskiem o wyłączenie tego sądu, gdyż skutkiem jego uwzględnienia byłaby faktyczna niemożność orzekania w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Oznacza to, że zgodnie z art. 20 § 4 P.p.s.a. wniosek jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 20 § 4 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
R.T.