Uzasadnienie
T.W. i J.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W dniu 13 lutego 2018 r. T.W. i J.W. złożyli pismo, w którym zakwestionowali prawidłowość postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 stycznia 2018 r. utrzymującego w mocy postanowienie Starszego Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 5 września 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie tym skarżący stwierdzili, że nigdy nie mieli "nic do czynienia z Izbą Celną w Ł.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych.
Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. oraz podana tam literatura i orzecznictwo czy W. Chróścielewski, J.P.Tarno: Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488).
W rozpoznawanej sprawie sąd z urzędu stwierdził, że na skutek oczywistej niedokładności w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2017 r., utrzymującym w mocy postanowienie Starszego Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, błędnie wskazano, iż skargę w niniejszej sprawie wniósł tylko J.W. Nie budzi bowiem wątpliwości, że skargę w niniejszej sprawie wniosła również T.W.
Nadto w postanowieniu tym oraz jego uzasadnieniu na skutek oczywistej omyłki jako organ administracji publicznej, który wydał zaskarżone postanowienie, błędnie wskazano Dyrektora Izby Celnej w Ł., gdy tymczasem organem tym był Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. Sąd stwierdził także, iż w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2018 r. oraz jego uzasadnieniu na skutek oczywistej omyłki jako organ administracji publicznej, który wydał zaskarżone postanowienie, błędnie wskazano Dyrektora Izby Celnej w Ł. zamiast Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., postanowił jak wyżej.
D.Cz.