Uzasadnienie
III SA/Łd 632/16
Postanowieniem z 27 kwietnia 2017 r. oraz dwoma postanowieniami z 5 września 2017 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 632/16, Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącym – J. W. i T. W. przyznania prawa pomocy.
W dniu 13 lutego 2018 r. T. W. i J. W. złożyli pismo, w którym zakwestionowali prawidłowość postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 stycznia 2018 r. utrzymującego w mocy postanowienie Starszego Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 5 września 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie tym skarżący stwierdzili, że nigdy nie mieli "nic do czynienia z Izbą Celną w Ł.".
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi], sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych.
Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (zob. T. Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. oraz podana tam literatura i orzecznictwo czy W. Chróścielewski, J.P. Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488).
W rozpoznawanej sprawie z urzędu stwierdzono, że na skutek oczywistej niedokładności w postanowieniu Starszego Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 27 kwietnia 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, błędnie wskazano, iż skargę w niniejszej sprawie wniósł tylko J. W. Nie budzi bowiem wątpliwości, że skargę w niniejszej sprawie wniosła również T. W. Ponadto w postanowieniu tym oraz dwóch postanowieniach z 5 września 2017 r. na skutek oczywistej omyłki jako organ administracji publicznej, który wydał zaskarżone postanowienie, błędnie wskazano Dyrektora Izby Celnej w Ł., gdy tymczasem organem tym był Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. Referendarz Sądowy stwierdził także, iż we wskazanych postanowieniach oraz ich uzasadnieniach na skutek oczywistej omyłki jako organ administracji publicznej, który wydał zaskarżone postanowienie, błędnie wskazano Dyrektora Izby Celnej w Ł. zamiast Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak wyżej.
a.l.