Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 roku oddalił skargę Z. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i fundusz pracy.
Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 10 grudnia 2012 r.
Pismem nadanym w dniu 10 stycznia 2013 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku.
Pełnomocnik wskazał, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było nagłe zachorowanie w dniu 9 stycznia 2012 r. i niemożność podjęcia jakiejkolwiek aktywności. Do wniosku pełnomocnik załączył zaświadczenie lekarskie potwierdzające fakt nagłego zachorowania w dniu 9 stycznia 2013 r. i związane z tym zalecenie leżenia oraz skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Podkreślenia wymaga fakt, iż instytucja uprawdopodobnienia jest dalece mniej rygorystyczna niż udowodnienie danej okoliczności. Oznacza to, iż samo wykazanie zdarzenia lub faktu, który wskazuje na prawdopodobieństwo braku winy winno być wystarczającym dla uznania, iż zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu o jakich mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej jako przyczynę opóźnienia wskazał niemożność podjęcia jakiejkolwiek aktywności w dniu 9 stycznia 2013 r., czyli w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik podkreślił, iż zachorowanie było nagłe, co potwierdza załączone do wniosku zaświadczenie lekarskie. Z zaświadczenia tego wynika również, że pełnomocnikowi skarżącego zalecono leżenie.
Nagłą i niespodziewaną chorobę oraz związane z nią ograniczenia w funkcjonowaniu, można uznać za przyczynę niezawinioną, usprawiedliwiającą uchybienie terminowi wniesienia skargi kasacyjnej. Zwolnienie lekarskie, z którego wynika iż pełnomocnik strony, ustanowiony w postępowaniu, miał zalecenie leżenia w trakcie choroby, stanowi wykazanie okoliczności wyłączającej winę zarówno strony jak i jej reprezentanta (postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 430/08, opubl. w CBOiS).
Po ustaniu objawów choroby wnioskodawca niezwłocznie (na drugi dzień) wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu i złożył skargę kasacyjną, stosownie do dyspozycji art. 87 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
k.p.