Uzasadnienie
W dniu 29 października 2007 roku skarżący – G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [....] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.
Po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu z dnia 14 grudnia 2007 roku, postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącemu – G. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata z urzędu.
Na rozprawie, która odbyła się w dniu 12 marca 2008 roku pełnomocnik skarżącego – adwokat M. B. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej przyznanej skarżącemu z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały pokryte przez skarżącego w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 26 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, (sygn. akt III SA/Łd 761/07), oddalił skargę G. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...].
Wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2008 roku pełnomocnik skarżącego – adwokat M. B. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu – G. G. z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Użyte w przytoczonym przepisie pojęcie "całości skargi" określa zakres zawisłości prawnej, o którym, po pierwsze decydują wnioski określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia przez sąd, i po drugie, dodatkowe orzeczenia, jak orzeczenia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku (por. postanowienie Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2005 roku, sygn. akt GSK 1334/2004, OSAIWSA 2005/6/124.
Wydany w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 marca 2008 roku nie spełnia powyższych wymagań, ponieważ pomimo złożonego podczas rozprawy wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej przyznanej skarżącemu z urzędu, nie zawiera dodatkowego orzeczenia rozstrzygającego o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy Sąd powinien był zamieścić z urzędu.
Stosownie bowiem do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokatów stronom postępowania sądowoadministracyjnego reguluje § 19 w związku z § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 19 wskazanego wyżej rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem administracyjnym ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w § 18 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie zaś z treścią § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c przedmiotowego rozporządzenia za reprezentację strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji stawka minimalna opłaty za czynności adwokackie wynosi 240 złotych.
Uwzględniając zatem powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 157 § 2 w związku art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uzupełnił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 marca 2008 roku, przyznając adwokatowi – M. B. wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej powiększonej o należny podatek od towarów i usług.
a.ł.