Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2009 skarżący A. i M. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 17 lipca 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Na postanowienie o odrzuceniu skargi, które jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, przysługuje środek odwoławczy w formie skargi kasacyjnej – wobec tego skargę z dnia [...] lipca 2009 r. należy potraktować jako skargę kasacyjną.
Zgodnie z treścią art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor nauk habilitowanych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjna wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, o czym skarżący zostali pouczeni. Zarówno A. W. jak i M. W. nie są ani adwokatem ani radca prawnym, jak również nie są osobami o których mowa w art. 175 § 2 ppsa, a tym samym nie mogli skutecznie osobiście sporządzić skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy wniesiona przez skarżących skarga kasacyjna, jako niespełniająca wymogów z art. 175 § 1 i 2 ustawy, jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 178 w/w ustawy, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 178 cytowanej ustawy, należało orzec jak w sentencji.