Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. skarżący J. B. reprezentowany przez swego pełnomocnika – ojca L. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania.
Postanowieniem z dnia 21 września 2011 r. Sąd odrzucił skargę J. B.. Postanowienie stało się prawomocne w dniu 12 listopada 2011 r.
Na podstawie zarządzenia z dnia 25 października 2012 r. do akt sprawy załączony został złożony przez L. B. w sprawie sygn. III SA/Lu 96/12 WSA w Lublinie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 54 i 55-57).
W wyniku rozpoznania tego wniosku w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 25 października 2012 r. referendarz sądowy odmówił L. B. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (k. 81-82 akt sprawy).
Pismem z dnia 15 listopada 2012 r. L. B. podtrzymał wniosek o udzielenie mu nieodpłatnie pomocy prawnej (k. 88). Pismo to zostało potraktowane jako wniesiony w terminie sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 października 2012 r. (zarządzenie – k. 87).
Na skutek tego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. umorzył postępowanie wywołane wnioskiem L. B. o przyznanie prawa pomocy (k. 89-92 akt sprawy).
W uzasadnieniu tego postanowienia wyjaśniono, że wniosek o przyznanie prawa złożony został w innej sprawie, na co wskazuje treść urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy (w sprawie sygn. III SA/Lu 96/12 WSA w Lublinie dotyczącej wznowienia postępowania w niniejszej sprawie sygn. III SA/Lu 231/11), a dodatkowo wniosek ten złożono w dniu 24 września 2012 r. (k. 55), czyli już po prawomocnym zakończeniu postępowania postanowieniem o odrzuceniu skargi z dnia 21 września 2011 r. Wynika z tego zatem, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez L. B. jako niedopuszczalny nie mógł zostać w ogóle rozpatrzony, jako wniosek bezprzedmiotowy w tej sprawie.
W dniu 28 grudnia 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego oznaczone jako "skarga-zażalenie" (k. 116), które potraktowane zostało jako zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 21 listopada 2012 r. (zarządzenia – k. 127 i 128 akt sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.
Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Według zaś art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przepisów tych wynika zatem, że zażalenie wniesione po terminie podlega odrzuceniu.
W okolicznościach tej sprawy postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. Sąd umorzył postępowanie wywołane wnioskiem L. B. o przyznanie prawa pomocy z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu tego postanowienia. Odpis postanowienia został doręczony mu jako pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 grudnia 2012 r. (potwierdzenie odbioru – k. 103), zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął z dniem 12 grudnia 2012 r. Ponieważ L. B. wniósł zażalenie na to postanowienie w dniu 28 grudnia 2012 r. (k. 116), a więc po upływie ustawowego terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a., dlatego zażalenie to podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.