Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącej M. H. – J. H. (mąż skarżącej) o wyłączenie referendarzy sądowych.
J.H. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2015 r. Sąd wezwał wnoszącego zażalenie do usunięcia jego braków poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono w dniu 20 lutego 2015 r. Pomimo upływu terminu, J. H.nie wykonał wezwania.
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie J. H. na postanowienie z dnia 14 stycznia 2015 r. o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o wyłączenie referendarzy sądowych.
W zażaleniu na powyższe postanowienie z dnia 19 kwietnia 2015 r. J. H. wniósł o "uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz umorzenie wszystkich orzeczeń wydanych po zgodnie M. H.".
Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. Sąd wezwał wnoszącego zażalenie do usunięcia jego braków poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono 11 maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Na wstępie podnieść należy, że J. H. nie jest stroną postępowania w niniejszej sprawie.
Z akt sprawy wynika, że J. H. występował w sprawie jako pełnomocnik skarżącej M. H. Pełnomocnictwo J. H. wygasło jednak z chwilą śmierci M. H. Ponadto, postępowanie ze skargi M. H. zostało prawomocnie zakończone postanowieniem z dnia 2 lipca 2014 r. o odrzuceniu skargi. J. H. nie jest zatem uprawniony do dalszego działania w imieniu M. H.. Z tych też względów nie ma prawa wnoszenia środków zaskarżenia, w tym zażaleń.
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zażalenie J. H. na postanowienie Sądu z dnia 1 kwietnia 2015 r. było zatem niedopuszczalne, ponieważ zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w niniejszym postępowaniu ani pełnomocnikiem strony. Podkreślić należy, że już z treści zażalenia wynika, że skarżący działa w imieniu własnym, a więc jako osoba nieuprawniona.
Niezależnie od powyższego, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Wśród wymogów formalnych każdego pisma procesowego, w tym i zażalenia, ustawa wymienia obowiązek dołączenia odpisów pisma (oraz ewentualnych odpisów załączników) dla doręczenia ich stronom postępowania (art. 47 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie J. H. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 1 kwietnia 2015 r. w jednym tylko egzemplarzu, pomimo, że w sprawie występuje jeszcze organ – Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, któremu należy doręczyć odpis zażalenia.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku zażalenia pod rygorem jego odrzucenia, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie skarżący Przewodniczący Wydziału wezwał J. H. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie brakującego odpisu zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo prawidłowego pouczenia i upływu wyznaczonego terminu w dniu 19 maja 2015 r. J. H. nie nadesłał brakującego odpisu zażalenia.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie J. H.