Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. (dalej jako organ II instancji) w sprawie [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. P. (dalej jako organ I instancji) z dnia [...] października 2020 roku w sprawie nr [...] w przedmiocie skierowania P. A. (dalej jako skarżący) posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi według kategorii B, C na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu.
Z akt sprawy wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w L. wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2020 roku wystąpił do Prezydenta Miasta B. P. o skierowanie skarżącego na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu obejmujące posiadane przez niego uprawnienia kat. B i C do kierowania pojazdami. Podstawą wniosku było ustalenie, że w okresie od [...] marca 2019 roku do [...] marca 2020 roku skarżący wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i otrzymał za to łącznie 27 punktów. Organ I instancji wszczął postępowanie, o którym zawiadomił skarżącego, a następnie wydał decyzję o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu. Nie zgadzając się z decyzją organu I instancji skarżący złożył odwołanie, w którym podkreślił, że nie ma 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Według jego informacji od kwietnia 2020 roku ma 23 punkty i od tego czasu nie otrzymał nowych.
Organ II instancji utrzymując w mocy decyzję organu I instancji wskazał, że z przepisów ustawy o kierujących pojazdami wynika sposób i zakres postępowania starosty w razie powzięcia informacji o uzasadnionych i poważnych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej prawo jazdy. Wobec powyższego podstawą wszczęcia, prowadzenia i orzekania w przedmiotowej sprawie jest ziszczenie się przesłanek ustawowych z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b, w związku z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Organ II instancji z powołaniem się na treść art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b oraz art. art. 99 ust. 2 pkt 2 i art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami wskazał, że warunkiem przesądzającym o prowadzeniu postępowania przez starostę jest uzyskanie rzetelnych, zgodnych z prawdą informacji, że osoba posiadająca już uprawnienia do kierowania pojazdami przekroczy limit 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co jest wystarczającą podstawą do skierowania ją na badania w zakresie psychologii transportu.
Z wniosku Komendanta wynika, że skarżący wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego w okresie niepełnego roku, wynika także jakie były okoliczności tych naruszeń oraz liczba punktów, jakie w związku z tym otrzymał. Organ szczegółowo wyliczył, że w dniu [...] marca 2019 roku w związku z niezatrzymaniem się przed znakiem B-20 "stop" skarżący otrzymał 2 punkty, w dniu [...] kwietnia 2019 roku w związku z przekroczeniem prędkości otrzymał 2 punkty, w dniu [...] lipca 2019 roku, w związku z przekroczeniem prędkości otrzymał 4 punkty, w dniu [...] stycznia 2020 roku, w związku z przekroczeniem prędkości otrzymał 6 punktów, w dniu [...] lutego 2020 roku w związku z naruszeniem zakazu wyprzedzania na skrzyżowaniu otrzymał 5 punktów oraz w dniu [...] marca 2020 roku, w związku z przekroczeniem prędkości otrzymał 6 punktów. Podsumowując organ
II instancji stwierdził, że decyzja organu I instancji jest w pełni uzasadniona.
W dalszej części organ II instancji wyjaśnił, że decyzja o skierowaniu kierowcy na badania w zakresie psychologii transportu ma charakter związany, a to oznacza, że treść przepisów ma charakter imperatywny i nie pozostawiający organowi jakichkolwiek możliwości uznaniowego decydowania w przedmiocie wydania skierowania na badania. Wydanie decyzji jest obligatoryjne w każdym wypadku, kiedy tylko kierowca przekroczy określoną liczbę punktów w ewidencji kierowców.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący zarzucił decyzji organu II instancji błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie uznania, że skarżący uzyskał 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, w sytuacji gdy uzyskał on zaledwie 23 punkty i celem wyjaśnienia sytuacji zwrócił się do urzędu skarbowego z wnioskiem o udostępnienie informacji o otrzymanym mandacie z dnia [...] marca 2019 roku, która to nie została mu jeszcze udostępniona, wobec czego wydanie zaskarżonej decyzji jest przedwczesne. Domagał się uchylenia decyzji organu II instancji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu konsekwentnie wskazywał, że nie otrzymał 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a organ II instancji dokonał oceny sytuacji faktycznej w sposób nieprawidłowy oraz nie zgromadził i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego dowody zostały ocenione w sposób dowolny, wybiórczy i jednostronny, a w toku jest wyjaśniania sprawa dotycząca jednego z wykroczeń, którego zaistnieniu skarżący zaprzeczył.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację, jedynie ubocznie stwierdzając, że nawet gdyby pominąć kwestionowany przez skarżącego mandat z [...] marca 2019 roku nakładający 2 punkty karne to i tak łączna liczba punktów za pozostałe naruszenia przekracza liczbę 24.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jako oczywiście niezasadna podlega oddaleniu.
Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 roku, poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne powołane są do badania legalności zaskarżonych decyzji w zakresie ich zgodności z prawem materialnym, jak i procesowym. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. z dnia [...] grudnia 2020 roku utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] października 2020 roku w sprawie skierowania skarżącego na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu.
Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia jest art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2020 r., poz. 1268 ze zm.), dalej jako u.k.p., zgodnie z którym Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Co ważne zgodnie z art. 99 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy Starosta wydaje decyzję administracyjną na wniosek organu kontroli ruchu drogowego lub dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego - w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit. b i d.
Stosownie natomiast do art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b u.k.p badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej "badaniem psychologicznym w zakresie psychologii transportu", podlega kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego.
Analiza przywołanych przepisów wskazuje, że obligatoryjnie badaniu psychologicznemu w zakresie psychologii transportu, podlega kierujący, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) nie bada czy kierowca faktycznie przekroczył wymaganą liczbę punktów. Wniosek o skierowanie kierowcy na badania składany jest bowiem przez organ kontroli ruchu drogowego lub dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego już po ustaleniu przez ten organ, że kierowca, którego dotyczy wniosek, przekroczył minimalną, określoną przepisami liczbę punktów karnych. Podkreślenia przy tym wymaga, że prawnie dopuszczalne jest kwestionowanie prawidłowości wpisów w ewidencji punktów karnych, ale działania takie mogą być podejmowane wyłącznie w odrębnym postępowaniu prowadzonym przed organami Policji. Żaden inny organ nie posiada kompetencji do weryfikacji prawidłowości wpisów i samodzielnego ustalenia liczby punktów karnych przypisanych określonemu kierowcy.
W konsekwencji powyższego organ wydający decyzję na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami jest związany treścią danych zawartych w ewidencji kierowców (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1811/17, oraz z 16 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 3057/18, a także z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 2481/20, opubl. CBOSA). Jedynie ubocznie można wskazać, że wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego policji stanowi czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu (zob. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2020 r. w sprawie I OSK 3057/18 opubl. CBOSA).
Jak wynika z akt sprawy stosowny wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. o skierowanie skarżącego na badania psychologiczne wpłynął dnia [...] sierpnia 2020 roku do organu I instancji, co spowodowało wszczęcie postępowania administracyjnego, o którym skarżący został powiadomiony. Z wniosku wynika, że skarżący otrzymał łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Jak wynika z pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] września 2020 roku (karta 12 akt administracyjnych), będącego odpowiedzią na pismo skarżącego z dnia [...] września 2020 roku, w okresie od [...] marca 2019 roku do [...] marca 2020 roku skarżący naruszył przepisy ruchu drogowego, za które to otrzymał łącznie 27 punktów na podstawie prawomocnych mandatów karnych (skarżący przyjął mandaty).
Tym samym ani organ I instancji ani organ II instancji nie były uprawnione do kwestionowania czy weryfikacji faktycznej liczby otrzymanych przez skarżącego punktów, w szczególności w świetle, że Komendant Wojewódzki Policji w L. odpowiadając skarżącemu szczegółowo wskazał, w jakich dniach naruszył on przepisy ruchu drogowego oraz na czym polegało naruszenie, a także ile punktów zostało przypisanych za każde z tych naruszeń.
W związku z powyższym zaskarżona decyzja nie narusza ani przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu.