Uzasadnienie
B. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku, nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji o przyznaniu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej wydanej w dniu [...] roku przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 roku – z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego w wyznaczonym terminie wpisu od skargi - Sąd odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł w terminie skargę kasacyjną, osobiście przez niego sporządzoną.
W dniu 28 listopada 2008 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata i radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to uprawomocniło się od dnia 31 stycznia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna, aby mogła zostać rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny musi zostać skutecznie wniesiona. Oznacza to, iż winna ona spełniać określone warunki - musi być dopuszczalna w danej sprawie, musi zostać wniesiona w terminie i musi spełniać wymogi formalne przewidziane dla pisma procesowego i dodatkowe wymienione w ustawie. Jeden z wymogów dopuszczalności skargi kasacyjne sformułowany jest w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei § 2 art. 175 p.p.s.a. stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego nie spełnia powyższego wymogu – nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a osobiście przez skarżącego. Dodatkowo skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a., które same skutecznie mogą sporządzić skargę kasacyjną. Podkreślenia wymaga fakt, iż w pouczeniu z dnia 19 listopada 2008 r. doręczonym skarżącemu wraz z postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. jest zawarta informacja (pkt 2 pouczenia), iż skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. Dodatkowo prawomocnym postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec faktu, iż skarga kasacyjna skarżącego nie została sporządzona przez jedną z osób, o których mowa w art. 175 p.p.s.a. jest ona niedopuszczalna i z tego powodu – na podstawie art. 178 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu.
/-/W. Długaszewska