Uzasadnienie
W niniejszej sprawie R.P. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy R. P. w sposób ogólnikowych wpisał w rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego: "Nie dotyczy", "Nie ma" lub "brak". Jednocześnie wskazał, że wniosek jest zasadny, gdyż brak jest dochodów i środków do życia oraz występuje bezdomność", ponadto powoła się na "zadłużenie". W takiej sytuacji wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wyjaśnienie i udokumentowanie jego sytuacji majątkowej.
W odpowiedzi pismem z dnia 29 lipca 2016 roku R. P. poinformował, że "nie ma pojęcia, gdzie mogą znajdować się "dokumenty potwierdzające jego sytuację majątkową" i zaznaczył, że "jeżeli sąd coś wie w tej sprawie to powinien zwrócić się do osób kompetentnych".
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a.
Zawarte w powyższym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek przedstawienia w sposób wyczerpujący, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Innymi słowy ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy obciąża stronę, która powinna zaprezentować okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca aby uzyskać przyznanie prawa pomocy powinien zatem zaprezentować takie informacje, które w sposób wyczerpujący wypełnią ustawowe przesłanki jego przyznania. Wnioskodawca nie może przerzucać na stronę obowiązku wykazania okoliczności dotyczących jego rzeczywistej sytuacji, które mają prowadzić do uzyskania przez stronę określonej korzystnej sytuacji procesowej w postaci przyznania prawa pomocy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku o prawo pomocy wskazał enigmatycznie, że wniosek jest zasadny, gdyż nie jest w stanie ponieść żadnych opłat. Równocześnie wnioskodawca nie wyjaśnił wątpliwości dotyczących jego sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej. Warunkiem koniecznym do przeprowadzenia oceny zdolności majątkowych osoby wnioskującej o przyznanie prawa pomocy jest przedstawienie dokładnych i wiarygodnych danych o sytuacji majątkowej i rodzinnej strony postępowania. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny bowiem uzasadniać wyjątkowe traktowanie strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej są bezużyteczne z punktu widzenia możliwości dokonania oceny sytuacji majątkowej, albowiem nie pozwalają wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania.
Tym samym w rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że nie można jednoznacznie ocenić zdolności płatniczych strony postępowania ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji wniosek strony należy uznać za nieuzasadniony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.