Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Przedsiębiorstwa [...] "M." [...] Sp. j. na decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 27 września 2010 r. Skarżąca w piśmie z dnia 21 września 2010 r. została pouczona, iż skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą prawnym – w sprawach obowiązków podatkowych.
W dniu 7 października 2010 r. Skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2010 r. Skarga kasacyjna została podpisana przez T. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się jedynie, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna w sprawach obowiązków podatkowych może być również sporządzona przez doradcę podatkowego.
W przesłanym stronie piśmie przewodnim do zaskarżonego postanowienia z 20 września 2010 r., Skarżąca została poinformowana o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Stosownie do treści przepisu art. 178 p.p.s.a., Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skoro skarga kasacyjna, pomimo pouczenia, nie została sporządzona przez żadną z osób wymienionych w art. 175 § 1-3 p.p.s.a., jest ona niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Sąd był więc zobowiązany na podstawie art. 178 w związku z art. 175 p.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucić.