Uzasadnienie
R. G. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. We wskazanej skardze Skarżący zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu powyższego wniosku, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z dnia 14 września 2015 r. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Na skutek powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 28 stycznia 2016 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 11 stycznia 2016 r.
Następnie postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Skarżącego z dnia 28 stycznia 2016 r., z uwagi na nie uzupełnienie przez Skarżącego braków formalnych tego zażalenia.
W piśmie z dnia 11 marca 2016 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych jego zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 11 stycznia 2016 r.
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych jego zażalenia na postanowienie z dnia 11 stycznia 2016 r.
Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 19 maja 2016 r. Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie przesłana na adres Skarżącego wskazany w jego skardze, była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócona przez pocztę z adnotacją o jej nie podjęciu w terminie przez adresata – została uznana za doręczoną Skarżącemu z dniem 6 czerwca 2016 r. w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a."
Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 29 lipca 2016 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało doręczone Skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a., to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 7 czerwca 2016 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 13 czerwca 2016 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 29 lipca 2016 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.