Uzasadnienie
Skarżący D.S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF wskazał, że jedynymi dochodami gospodarstwa domowego jest wynagrodzenie ojca w wysokości 1.680 zł i świadczenie pielęgnacyjne otrzymywane przez matkę z tytułu opieki nad niepełnosprawną siostrą w wysokości 1.000 zł. Skarżący pozostaje na utrzymaniu rodziców. Nie posiada dochodów, ani majątku. Mieszkanie, w którym zamieszkuje jest własnością rodziców.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, nie pracuje, jest na utrzymaniu rodziców. Do kosztów utrzymania dochodzi zakup opału w wysokości 2.000 zł. Wskazał, że na leczenie siostry przeznaczana jest jej renta socjalna i każde wolne środki, gdyż rehabilitacja jest kosztowna. Skarżący przedłożył decyzję uznającą za osobę bezrobotną, decyzję o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej, dokumentację medyczną siostry, potwierdzenie wypłaty świadczenia, decyzje przyznające świadczenia, potwierdzenia wykonania przelewu, dokumenty obrazujące wydatki, zaświadczenie o zarobkach, zeznania podatkowe, upomnienie, umowę pożyczki z harmonogramem spłaty.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a., osoba wnioskująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana podać we wniosku "dokładne dane" obrazujące jej sytuację rodzinną i majątkową. Jeżeli oświadczenie strony zawarte w tym wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (zob. art. 255 P.p.s.a.).
Jak to już wskazano przedstawione przez stronę informacje powinny być, jak stanowi wprost art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne, a zatem od strony wymagana jest w tym względzie należyta staranność. Informacje te powinny więc być konkretne i na tyle szczegółowe, by w sposób wyczerpujący obrazowały sytuację majątkową i rodzinną strony w jej całokształcie.
Jakkolwiek w niniejszej sprawie Skarżący przedłożył szereg dokumentów źródłowych (takich chociażby jak zeznania podatkowe, decyzje przyznające świadczenia, zaświadczenie o zarobkach), to jednak nie obrazują one w sposób kompletny sytuacji finansowej Skarżącego i osób, z którymi prowadzi obecnie gospodarstwo domowe.
Przede wszystkim dość ogólnikowo Skarżący odpowiedział na wezwanie dotyczące wysokości bieżących wydatków. Nadesłał mianowicie blankiety opłat za energię i odpady. Dodał, że do kosztów tych dochodzi jeszcze zakup opału na kwotę 2.000 zł. Wśród ponoszonych wydatków nie zostały natomiast uwzględnione inne niezbędne koszty codziennego utrzymania (zakup produktów żywnościowych, chemicznych, lekarstw, opłaty za wodę, telewizję, gaz itp.).
Tymczasem dokonanie wnikliwej i szczegółowej oceny sytuacji materialnej Skarżącego wymaga zestawienia wydatków z uzyskiwanymi dochodami. Rzeczą niezbędną jest więc przedstawienie listy tych wydatków, którym należy przypisać konkretne źródło ich finansowania.
Skarżący nie przesłał także wyciągów z rachunku bankowego posiadanego przez jego matkę w [...]. Wydruk dołączony do jego wyjaśnień obrazuje bowiem jedynie wykonanie przelewu. Wspomniane wyciągi pozwalałyby natomiast na poznanie przepływów środków finansowych (dochodów i wydatków) na należącym do niej koncie.
Wśród dokumentów zabrakło również wyciągów z rachunku, na który przelana została pożyczka, jaką w maju 2014 r. zaciągnął ojciec Skarżącego.
W rezultacie skoro Skarżący w związku z wezwaniem w trybie art. 255 P.p.s.a. nadesłał jedynie część dokumentów, a nie przedstawił istotnych z punktu widzenia przyznania prawa pomocy (w tym m.in. zestawienia wydatków z tytułu utrzymania gospodarstwa domowego czy też wyciągów z rachunków bankowych), to tym samym pozbawił referendarza sądowego możliwości dokonania merytorycznej oceny jego bieżącej sytuacji finansowej i w efekcie możliwości przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z tych wszystkich względów uznać należało, że Skarżący nie wykazał, iż jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.