Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. N. – dalej "Skarżąca" – wniesioną na interpretację Ministra Finansów z dnia 12 czerwca 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwagi na nieuzupełnienie, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanej kopii skargi.
Pismem z dnia 16 marca 2015 r. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jednocześnie nadsyłając skargę podpisaną przez Skarżącą. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącej podniósł, że Skarżąca nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wyjaśnił, że Skarżąca z przyczyn rodzinnych od września 2014 r. większość czasu przebywa w P.. Dodał, że Skarżąca podczas pobytu w W. nie otrzymała żadnego pisma z Sądu a także nie uzyskała wiedzy o tym aby takie pismo miała odebrać na poczcie.
W związku z powyższym Skarżąca nie wiedziała, że była wezwana do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżąca była przekonana, że wszelka korespondencja ze strony Sądu będzie kierowana na adres pełnomocnika ustanowionego w sprawie. Pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił, że Skarżąca nie otrzymała również postanowienia o odrzuceniu skargi. Pełnomocnik Skarżącej dodał, że dopiero w dniu 11 marca 2015 r. podczas rozmowy telefonicznej z Biurem Obsługi Interesantów WSA dowiedział się o odrzuceniu skargi. Dodatkowo podniósł, że nawet jeśli Skarżącej doręczane były wezwania z Sądu to w sprawie był skutecznie ustanowiony pełnomocnik, do którego co najmniej również powinny być kierowane wezwania.
Do wniosku pełnomocnik Skarżącej dołączył oświadczenie Skarżącej w przedmiocie odbierania przesyłek pocztowych, notatka służbowa z dnia 11 marca 2015 r., oświadczenie o potwierdzeniu czynności dokonanych w sprawie przez pełnomocnika, podpisaną skargę oraz pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej,,ppsa", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Ustawodawca w przepisach art. 87 § 1, § 2, i § 4 ppsa ustanowił następujące warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu:
- - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,
- - w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,
- - równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Sąd zauważa, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające przywrócenie Skarżącej terminu do uiszczenia wpisu.
We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił, iż przyczyną uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi był brak wiedzy o wezwaniu do usunięcia takiego braku. Wynikało to z przyczyn od Skarżącej niezależnych bowiem Skarżąca nie otrzymała ww. wezwania, ponieważ w tym okresie przebywała poza miejscem zamieszkania. Kluczowym jednak w tej sprawie jest fakt, że Skarżąca reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika natomiast korespondencja zawierająca przedmiotowe wezwanie skierowana była na adres Skarżącej. Pełnomocnik Skarżącej w dniu 11 marca 2015 r. podczas rozmowy telefonicznej powziął wiedzę o tym, że skarga została odrzucona natomiast w dniu 13 marca 2015 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi.
Tym samym został zachowany siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Jednocześnie do wniosku dołączony został odpis skargi podpisany przez Skarżącą w związku z czym uznać należy, że Skarżąca dokonała czynności, której nie dokonała w terminie.
Skoro więc wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, oraz została dokonana czynność, której strona nie dokonała w terminie, a także Skarżąca w stopniu dostatecznym uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ppsa postanowił jak w sentencji.