Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. N. – dalej "Skarżąca" – wniesioną na interpretację Ministra Finansów z dnia 12 czerwca 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwagi na nieuzupełnienie, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanej kopii skargi.
Pismem z dnia 16 marca 2015 r. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednocześnie nadsyłając skargę podpisaną przez Skarżącą.
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 1972/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej: "p.p.s.a." Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.).
Sąd, wydając powołane wyżej postanowienie, na wskutek oczywistej omyłki, przywrócił termin do wniesienia skargi. Tymczasem przedmiotem rozważań Sądu był wniosek strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, który to brak Skarżąca uzupełniła, dołączając do wniosku z dnia 13 marca 2015 r. podpisaną przez siebie skargę.
Zawarte w sentencji postanowienia stwierdzenie, iż przywrócono termin do wniesienia skargi nie pokrywało się z wnioskiem Skarżącej z dnia 13 marca 2015 r. Co więcej skarga z dnia 12 sierpnia 2013 r. została wniesiona w terminie, nie uzupełniono tylko braku formalnego w postaci podpisania jej przez Skarżącą. W tym zatem zakresie sentencję postanowienia należało sprostować.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.