Uzasadnienie
Skarżąca – A.B., pismem z dnia 5 listopada 2014 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie zarzutów w postepowaniu egzekucyjnym.
W decyzji zamieszczono pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Decyzję doręczono Skarżącej 6 października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 120 akt administracyjnych), a więc 30-dniowy termin na wniesienie skargi upływał 5 listopada 2014 r. (środa).
Pismem z 5 listopada 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu, Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję. Jako adresata przesyłki wskazała Dyrektora Izby Skarbowej w W., jednak na kopercie podała adres Dyrektora Izby Celnej w W..
Dyrektor Izby Celnej w W. przy piśmie z dnia 14 listopada 2014r. przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. 17 listopada 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O takim sposobie wnoszenia skargi Skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji.
Wynika z powyższego, że dla prawidłowego wniesienia skargi konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu do jej wniesienia oraz wniesienie jej w tym terminie do właściwego organu administracji, tj. organu, który wydał zaskarżony akt. Warunki te muszą być spełnione łącznie.
Aby zachować termin do złożenia skargi Skarżąca powinna była bądź to złożyć skargę przed jego upływem w siedzibie właściwego organu, bądź to nadać skargę pocztą na adres tego organu. W drugiej z tych sytuacji pismo uważa się za wniesione w dniu nadania w placówce pocztowej (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Przyjmuje się przy tym, że warunkiem skuteczności nadania skargi za pośrednictwem poczty jest zaadresowanie pisma pod aktualny – właściwy adres organu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lutego 2012 r. sygn. akt II GSK 225/12; Lex nr 1137921).
W niniejszej sprawie Skarżąca nadała skargę w placówce pocztowej z zachowaniem 30-dniowego terminu, jednakże wysłała ją na adres Dyrektora Izby Celnej w W., a więc na adres organu niewłaściwego.
Wprawdzie Dyrektor Izby Celnej przesłał skargę organowi właściwemu, ale uczynił to już po upływie terminu na wniesienie skargi. W rezultacie Dyrektor Izby Skarbowej w W. otrzymał skargę dopiero w dniu 19 listopada 2014 r.
Oceniając konsekwencje takiego stanu rzeczy przede wszystkim wyjaśnić należy, że nie będą tu miały zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej, regulujące skutki wniesienia podania do organu niewłaściwego w sprawie. Skarga jest bowiem pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne i w związku z tym nie dotyczą jej przepisy o postępowaniu podatkowym.
W świetle natomiast Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest podstaw do uznania, iż 5 listopada 2014 r., tj. dzień nadania skargi na adres Dyrektora Izby Celnej w W. jest datą wniesienia skargi. W tym dniu bowiem skarga nie została wniesiona do organu, który wydał zaskarżone w sprawie orzeczenie.
Nadanie skargi na błędny adres wykluczyło terminowe doręczenie skargi organowi podatkowemu, za pośrednictwem którego skarga powinna być złożona. Jako że skarga została skierowana na adres organu niewłaściwego w ostatnim dniu, w którym upływał 30-dniowy termin do wniesienia skargi, organ ten nie miał możliwości przekazania jej Dyrektorowi Izby Skarbowej, tak aby termin został zachowany.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 czerwca 2013r. sygn. akt II GSK 937/13, z 27 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1597/08, z 12 stycznia 2009r. sygn. akt II OSK 1918/08, z 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09; dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu, skoro art. 54 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymóg wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, to skargę należy uznać za wniesioną skutecznie w momencie jej bezpośredniego złożenia bądź nadania do organu właściwego. W realiach niniejszej sprawy za dzień wniesienia skargi uznać zatem należy 17 listopada 2014 r., ponieważ tego dnia skarga została faktycznie przekazana właściwemu organowi. Okoliczność, iż uczynił to Dyrektor Izby Celnej w W., a nie Skarżąca, nie ma w takiej sytuacji znaczenia.
Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa pocztowego, przesyłkę lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. W związku z powyższym operator pocztowy nie może dowolnie doręczać przesyłki, nawet gdy prawidłowy adres jest mu znany.
Uznając zatem za dzień wniesienia skargi 17 listopada 2014 r. Sąd stwierdził, iż została ona wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął 5 listopada 2014 r.
W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.