Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 892/15

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
w sprawie ze skargi H. G. na interpretację indywidulaną Ministra Finansów z dnia 8 września 2014 r. nr IPPB4/415-465/14-4/JK3 w przedmiocie skargi na interpretację indywidulaną w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę

Uzasadnienie

Wnioskiem z 5 czerwca 2014 r. H.G., dalej jako "Skarżąca", zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, którą Minister Finansów wydał 8 września 2014 r., uznając stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe.

Skarżąca pouczona została o przysługującym prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się (lub mogła się dowiedzieć) o jej wydaniu a także, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia tego wezwania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru interpretacji wynika, że doręczono ją Skarżącej 13 września 2014 r.

W dniu 18 września 2014 r. (data nadania) Skarżąca skierowała pod adresem organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi.

Pismem z 18 lutego 2014 r. (nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia) Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. interpretację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

skargę należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270; z późn. zm. dalej P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4).

Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2).

Zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w uchwale Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwania. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga.

Skarżąca pismem z 17 września 2014 r. (data nadania 18 września 2014 r.) wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało doręczone do organu w dniu 25 września 2014 r. (k. – 16 akt administracyjnych).

W terminie sześćdziesięciu dni od daty doręczenia wezwania, Minister Finansów nie udzielił Skarżącym odpowiedzi na powyższe wezwanie. Zgodnie, więc z art. 53 § 2 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi upływał 17 listopada 2014 r. Natomiast Skarżącą wystąpiła ze skargą dopiero w dniu 18 lutego 2015 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji

Pod tą sygnaturą także: dokument z 24 lutego 2016 r., dokument z 23 czerwca 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.