Uzasadnienie
Skarżący P.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Postanowieniem z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 930/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") odrzucił skargę.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżącego na powyższe rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 25 lipca 2016 r., utrzymał w mocy ww. postanowienie.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, Skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. odmówił zmiany poprzedniego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie przyznania Skarżącemu prawa pomocy.
Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc zażalenie pismem z dnia 13 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II FZ 742/16 odrzucił ww. zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2017 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 25 maja 2016 r. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 maja 2016 r. Skarżący nie wykonał ww. zarządzenia w wyznaczonym terminie i ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma - w tym przypadku zażalenia, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata - w tym przypadku wpis. W razie nieopłacenia zażalenia wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z wyżej opisanych okoliczności, wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem z dnia 25 lipca 2016 r. Co więcej, w niniejszej sprawie Skarżący ponownie wnosił o przyznanie mu prawa pomocy, lecz postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. odmówiono zmiany poprzedniego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, zaś zażalenie na to postanowienie zostało odrzucone (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II FZ 742/16).
W związku z powyższym, Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie zażalenia.
Skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie w terminie do uiszczenia wpisu od zażalenia złożył kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Podkreślić w tym miejscu należy, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy wniesiony on został po merytorycznie i prawomocnie rozstrzygniętym uprzednim wniosku w tym przedmiocie. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Jest to tym istotniejsze, że kolejny wniosek strony o prawo pomocy nie wskazuje na jakiekolwiek nowe okoliczności, które byłyby nieznane rozpoznającemu poprzedni wniosek. Pogląd taki znajduje poparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153 oraz postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09, opubl. w bazie LEX pod nr 552218).
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł doręczono Skarżącemu w dniu 12 stycznia 2017 r. Jednocześnie pouczono Skarżącego, że kwotę wpisu sądowego należy uiścić - w terminie 7 dni - od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upływał w dniu 19 stycznia 2017 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia w wyznaczonym terminie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił zażalenie jako nieopłacone, co też orzeczono w sentencji postanowienia.