Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] G. M. wniósł skargę na niezgodne z obowiązującym prawem prowadzenie działalności zarządzania nieruchomościami osób fizycznych wspólnot mieszkaniowych przez gminny zakład komunalny – Miejski Zakład Gospodarki Lokalowej w S. P. oraz narzucenie nabywcom lokali sprzedanych przez Gminę zarządcy w osobie Miejskiego Zakładu Gospodarki Lokalowej i nie rozpatrzenie przez Gminę wezwania do usunięcia naruszenia prawa w terminie.
Pismem z dnia [...]. G. M. został wezwany w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenie niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych skargi z dnia [...] na działalność Gminy S. P. poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności i określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego.
W wykonaniu wezwania G. M. oświadczył, iż przedmiotem jego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest czynność: -prowadzenie działalności zarządzania nieruchomościami osób fizycznych, wspólnot mieszkaniowych przez gminny zakład budżetowy - narzucenie zarządcy nieruchomości wspólnej w osobie Miejskiego Zakładu Gospodarki Lokalowej w S. P.. Nadto określając naruszenie prawa podkreślił naruszenie art. 185 § 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 18 ust. 1 i 3 oraz 40 ustawy o własności lokali i art. 6 ust. 2 i art. 7 ustawy o gospodarce komunalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość zaś sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 powołanej wyżej ustawy. Wymienia on katalog działań administracji publicznej, które mogą stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu. Zgodnie z powołanym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
G. M. wniósł skargę, określając jej przedmiot jako czynność:
- - prowadzenie działalności zarządzania nieruchomościami osób fizycznych, wspólnot mieszkaniowych przez gminny zakład budżetowy,
- - narzucenie zarządcy nieruchomością wspólną w osobie Miejskiego Zakładu Gospodarki Lokalowej w S. P. Czynności polegające na zarządzaniu nieruchomościami przez gminny zakład budżetowy czy narzucenie takiego zarządu w osobie Miejskiego Zakładu Gospodarki Lokalowej w S. P. nie znajdują się w katalogu wymienionym we wspomnianym art. 3 § 2 p.p.s.a. ani w przepisach szczególnych, które przewidują sądowa kontrolę.
Skoro powołany przez skarżącego przedmiot skargi określony został przez niego jako czynność godzi się również zauważyć, iż stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być akty lub czynności, które:
- a) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.,
- b) są podejmowane w sprawach indywidualnych, albowiem akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 tej ustawy,
- c) muszą mieć charakter publiczno prawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji poddana została sądowej kontroli (w tym zakresie aktualne pozostaje orzecznictwo dotychczasowe NSA),
- d) dotyczą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek miedzy działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot nie powiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność.
W ocenie Sądu czynność zaskarżone przez stronę nie spełnia wszystkich wymienionych przesłanek, w szczególności nie można uznać, iż dotyczy ona uprawnień i obowiązków strony wynikających z przepisu prawa.
Nie można bowiem uznać aby istniał związek ścisły i bezpośredni pomiędzy zaskarżoną
"czynnością"(polegająca w istocie na zarządzaniu nieruchomością wspólną) a możliwością realizacji uprawnień strony wynikających z konkretnych przepisów prawa. Co więcej nie można wskazać takiego przepisu, który tworzyłby po stronie skarżącego określone uprawnienia i obowiązki, które powinny być zrealizowane przez organ w drodze czynności, mogącej być następnie przedmiotem skargi.
Wobec powyższych ustaleń, skargę należało odrzucić co znalazło swój wyraz w sentencji orzeczenia