Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 września 2017 r. skarżący wywiódł skargę na decyzję SKO we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...], w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 21 listopada 2017 r. Pismami nadanymi osobiście w dniu 29 listopada 2017 r. skarżący wniósł odpowiednio zażalenie od ww. zarządzenia oraz wniosek o przywrócnie terminu do wniesienia tegoż zażalenia. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia skarżący podniósł w szczególności, że "obecnie zamieszkuje w W. (pod w/w adresem), dlatego pisma za jego wiedzą i zgodą są sporządzane we W., a ich treść jest konsultowana, zaś ostateczny kształt po uprzednim zaakceptowaniu, są drukowane na papierze na którym uprzednio własnoręcznie podpisał się tzw. in blanco. Niestety w ostatnim dniu i momencie w którym było jeszcze możliwym uwieńczenie dzieła, nieszczęśliwym zbiegiem przypadku i złego losu nastąpiło nieodwracalne zniszczenie tychże papierów in blanco uniemożliwiające ich wykorzystanie bez uszczerbku dla Prawa, Powagi Sądu i toczącego się postępowania (zalanie kawą).
Ze względu na późną porę oraz fakt, że skarżący musiał specjalnie pofatygować się z W. do W., aby ponownie złożyć swoje podpisy na niniejszych pismach (jak i na zapas) - nie było możliwym nadanie zażalenia w przewidzianym prawem terminie. Z punktu formalnego nadanie w nocy tj. po godz. 24:00 nie ma sensu, albowiem o ile niegdyś na poczcie Głównej w R. była na kopercie ujawniana godzina nadania przesyłki na podstawie której Sąd mógł zorientować się, że np. spóźnienie wyniosło 1. minutę lub 5, to już dziś Poczta Polska zarzuciła tą praktykę i stempluje tylko datę danego dnia. Przeto przesyłka nadana 1 minutę po 24:00 tj. na samym początku dnia jak i nadana pod koniec tegoż dnia np. o 23:59 będą miały ten sam stempel z tą samą datą".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 2369 ze zm. zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. 2, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 1998, s. 345).
Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zatem jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Staraniek. "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. IV, W-wa 1980, str. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W ocenie Sądu, okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie uprawdopodabniają braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu, nie wskazują także, iż skarżący nie mógł dokonać czynności w terminie.
Przede wszystkim podnieść należy, że przyczyną niewykonania wezwania Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu od skargi przez skarżącego było pozostawienie podpisanych kartek in blanco we Wrocławiu, na których miało zostać sporządzone zażalenie (o treści uprzednio zaakceptowanej przez skarżącego), a które w ostatniej chili uległy zalaniu kawą. Przeszkoda ta zmusiła skarżącego do podróży z W. do W. celem złożenia podpisu na sporządzonym zażaleniu na innych niepodpisanych uprzednio kartkach papieru. To z kolei spowodowało niedotrzymanie przez skarżącego terminu do wniesienia zażalenia.
Przeszkoda w terminowym wniesieniu zażalenia powstała zatem – jak sam skarżący wskazał – z powodu stosowania przez skarżącego co najmniej niezrozumiałych dla Sądu metod podpisywania "kartek in blanco" oraz niestaranności polegającej na zalaniu ich kawą. Zdecydowanie zatem przeszkoda ta jest przeszkodą zawinioną, spowodowana niestarannością, niefrasobliwością, a jako taka wykluczyła możliwość uznania przez Sąd, że po stronie skarżącego wystąpił brak jego winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia od zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.