Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 stycznia 2018 r. skarżąca wniosła o "zawieszenie terminu" na złożenie informacji wskazanych w wezwaniu referendarza.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej zawieszenia postępowania.
W uzasadnieniu podał – po przywołaniu treści art. 123, 124 i 125, 126 p.p.s.a.- w szczególności, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przewidzianych prawem przesłanek zawieszenia postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Od niniejszego postanowienia skarżąca wywiodła sprzeciw. W sprzeciwie nie uzasadniła swojego stanowiska, a jedynie zawarła inne dodatkowe wnioski w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje
Rozstrzygnięcie wydane przez referendarza nie narusza – w ocenie Sądu - obowiązujących przepisów.
Omówienie powodów dla których sprzeciw nie jest zasadny poprzedzić należy stwierdzeniem, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżony akt zmienia albo utrzymuje w mocy. Czyniąc to, w myśl art. 260 § 2. p.p.s.a., działa jako sąd drugiej instancji i stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. Referendarz sądowy prawidłowo przywołał bowiem przepisy regulujące sytuacje w których może dojść do zawieszenia postępowania sądowego, a następnie odniósł je do sytuacji skarżącej.
Końcowo podnieść należy (odnosząc się do treści sprzeciwu), że skoro skarżąca w sprzeciwie poza zawarciem dodatkowych wniosków w sprawie nie wskazała żadnego konkretnego powodu, który w jej ocenie obligowałby Sąd do zawieszenia postępowania, to Sąd uznał, że rozstrzygnięcie referendarza sądowego jest prawidłowe i jako takie utrzymał je w mocy na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a.